Bizar


3 feiten.

1: De CEO blogt is een vaste rubriek binnen DS blogs. Nu is er daar kennelijk ook ruimte voor advertorials. De ceo van Eristoff, die openlijk reclame maakt op een blog, onder het mum van echt te bloggen. Of dit allemaal koosjer en volgens de regels van de kunst is, daar kan over gediscussieerd worden. Wat wel kan gezegd worden is dat een originele toevoeging is binnen het bloggen. Betalen (en zwaar) om op een gerenommeerde website je ding te mogen doen. Je bent fan – je kan het gaan lezen en blijven opvolgen. Je bent geen fan – je blijft er weg. Mocht de CEO dit op de homepage van Eristoff gedaan hebben, zou hij alvast nooit zoveel aandacht gekregen hebben dan hij nu waarschijnlijk zal doen.

turksbrood.jpg

2: De broodprijs gaat richting de 2 euro. Je zal mij niet horen zeggen dat die mannen niet hard moeten werken of dat het gelogen is, dat de graanprijs en allerlei andere kosten gestegen zijn, maar 2 euro is er toch echt wel over. Op de foto hier zie je een Turks brood. Lekker luchtig, krokant en toch ook ideaal om je geliefkoosde confituur/choco/… tussen te smeren. Weet je wat ik daarvoor betaal bij mijn Turkse bakker? 0.65 cent! Ligt het misschien aan het goedkopere (geïmporteerde?) graan? Staat deze bakker niet op bij het krieken van de dag, maar draait hij zich nog eens om, in tegenstelling tot zijn inheemse collegae die alzo meer uren draaien? Ik weet niet hoe het bij jullie en jullie voorkeur zit, maar ik ga voortaan wat meer multicultureel g(r)aan.

3: Zoals in een voorgaande post geschreven, is Irma niet langer de oudste Belg. Op de voorpagina van Het Nieuwsblad staat dan ook Christina Van Mossevelde als kersvers oudste Belg. Nieuwsblad.be maakt vandaag echter melding dat niemand minder dan Marcelle Droogmans eigenlijk (met 1 jaar voorsprong op Christina) de oudste Belg is. Is het dan zo moeilijk om even te bepalen wie onze oudste landgenoot is? Bestaat er binnen het rijksregister geen googlesearch?

Komkommertijd ? Kom seg !

Wat een modewoord toch. Steevast keert het weer zodra de zomer aanbreekt. Menig blogger grijpt het dan ook aan om er een postje aan te wijden. Gauw even een blik op de actualiteit toont toch wel het tegendeel aan, lijkt me.

Het land staat op barsten, met het hoofd van onze vriend Yves Leterme op kop. Die dekselse Maingain en die gewiekste Milquet toch. Bij het VB moeten ze zich alvast in de handen aan het wrijven zijn. Het land in (naar mijn heugenis) zijn grootste malaise ooit, zonder dat ze daar zelfs één inspanning voor hebben moeten doen. Als zelfs de Beire moet in actie schieten om het land te redden, dan toont dat toch wel de ernst van de zaak aan. Overigens tot grote frustratie van Vandelanotte, want volgens hem “mag dat niet” en “is dat niet eerlijk”. Kom kom Johan, toon je eens een waardige verliezer.

De tussenkomst van de Koning, vind ik ook eerder ongelukkig, maar daarom niet minder noodzakelijk. De Walen willen dan misschien niet luisteren naar Yves Leterme en co, eens op de schoot bij Albert zullen wel gaan inzien dat wanneer ze hun federale staat niet willen zien uitdeinen naar een confederale staat, het tijd wordt om een toch iets minder drastische houding aan te nemen. Maar dit is geen nieuws? Zelfs het Leuvense orakel Louis Tobback noemt het in De Tijd van vandaag “geen normale crisis”.

En niet enkel op politiek vlak is het kommer en kwel, ook economisch. Niet alleen de Brusselse, maar ook de buitenlandse beurzen die in een neerwaartse spiraal zitten. Of het nu een correctie is of een teken aan de wand, daar zijn ze zelfs bij de steeds populairdere en gemediatiseerde zakenbank Petercam, nog niet uit. Feit is alvast dat de BEL-20 voor de eerste maal sinds september 2006 onder de 4.000 punten duikt en dat de Belgische aandelen 8% aan waarde hebben ingeboet. Het klinkt dan misschien niet zo spetterend als Paris Hilton die weer één of andere stoot uithaalt, komkommertijd valt dit bezwaarlijk te noemen.

Akkoord, er valt wat meer te lezen/bekijken over beesten met een eerder abnormaal aantal poten of de oudste persoon ter wereld/van België die het loodje legt, maar daar is het nu eenmaal “de periode van het jaar voor”. Journalisten verdienen ook hun welverdiende vakantie en om die journalisten te vervangen wordt er gegrepen naar ‘fast-food nieuws’. Nieuws dat makkelijk voor te kauwen valt en dat de mensen nog slikken ook.

Social media press release


Webitpr is een vooruitstrevend Engels PR bureau. Ze focussen op de sociale media om de boodschap van hun klanten te verspreiden. Zelf zijn ze ook helemaal web 2.0. Zo kan je hen tijdens de werkuren steeds op msn treffen en zelf verspreiden ze geweldige multimediale sociale media persberichten. Ze hebben een filmpje gemaakt waarin ze hun dienst promoten:
[youtube cD_mYKc20OY]

Fijn concept waar ik volledig achtersta. Natuurlijk zijn deze SM persberichten in eerste instantie aan bloggers gericht, maar ik vraag me af hoe Vlaamse journalisten hier nu over denken. Zeker een poging waardig in de nabije toekomst, als de kans zich voordoet.

Via Prblogger.com. Hier kan je ook het ongebruikt materiaal voor dit filmpje vinden…

Opgepast voor de wiki scanner


Enkele dagen geleden heeft een Amerikaanse IT-student, Virgil Grifith, zijn geesteskindje losgelaten in het www. De Wiki Scanner biedt je de mogelijkheid om uit te vissen welke content op wikipedia gewijzigd werd en, met wat geluk, ook door welk bedrijf of instantie.

virgil.jpg

Zonder twijfel een klap in het gezicht van een aantal snuiters die ervan genoten om webcontent te veranderen in hun persoonlijke waarheid met hun persoonlijke nuances. Of dat nu wissen, veranderen of toevoegen betekent, maakt niet uit. Als je de editknop al eens gebruikt hebt vanuit je organisatie dan is die laatste er wellicht bij. Toch als je een malafide aanpassing volbracht.

Op Conversationblog vind je links naar een lijst van alle Brusselse edits en enkele redigerende communicatieagentschappen plus cijfers over bewerkingen van overheidsinstanties, de Europese Commissie, etc. Ook Digiblog en DSblog hadden het over de strijd tegen de spindoctors.

Aanpassen op zich is echter geen misdaad. Veel bedrijven zullen daarentegen in de toekomst twee keer nadenken vooraleer ze iets corrigeren. De opportuniteitskost van een (ongewilde?) heksenjacht. De kracht van een wiki zit hem toch in het gezamelijk bewerken en toevoegen van informatie?

Wired heeft een pagina opgezet waar je alle links van kwaadwillige aanpassingen kan droppen & stemmen op de meest beschamende aanpassingen. Sommige menen het, andere zijn gewoon funny:

hondaloser.png & penisjoke.png

AG meent dat geladen content de keerzijde van de sociale mediamedaille is. Grifith’s tool bewijst dan weer de kracht van sociale media door zijn tool aan iedereen beschikbaar te stellen. Een moedig man, gezien de organisaties die vandaag weer in een slecht daglicht geplaatst worden niet van de minste zijn. Ik zou geen ruzie willen met de CIA, FBI, Microsoft, Greenpeace, het Vaticaan en noem maar op. Of kijk ik te veel films?

Conclusie: de wiki scanner is een moedige, krachtige & machtige tool, fijn speelgoed en het zal zeker bijdragen tot neutralere wikipediacontent.

Er rijzen echter enkele vragen:

  • Mondt dit uit in een heksenjacht waaronder een aantal organisaties valselijk zullen lijden?
  • In welke mate kunnen/moeten bedrijven hun werknemers controleren op on the job internetgebruik?
  • Heeft jouw bedrijf of vereniging al een wikipedia editing policy?