Levensgevaarlijk

Met dit miezerig weertje keert een frustrerend fenomeen weer: de paraplu.

Je loopt er dan misschien wat knullig bij, het concept is even simpel als efficiënt.

Maar opgepast! De eigenaars van die paraplu’s ontzien niets. Zo gebeurde het deze morgen nog. Rustig kom je het metrostation uitgewandeld. Plots stopt de dame voor je, om een tot dan ongekende reden. En dan gebeurt het: met één beweging schiet ze haar regenscherm open en één van die paraplustaken heeft het op je oog gemunt. Ik kan nog net ontsnappen, maar niet zonder de dame ‘the evil eye’ te geven. De dame is zich echter van geen kwaad bewust.

Daar zit nu net het probleem. Beste eigenaars van paraplu’s, jullie hebben een potentieel zeer gevaarlijk wapen in handen. Gelieve u daar bewust van te zijn. Hou daarom zo mogelijk het regenscherm goed boven uw hoofd en hou wat rekening met uw medemens. Wij, die al bewust kiezen om het hemelvocht op ons te laten neerdalen, zouden het op prijs stellen om onze kijkers te behouden. Gelieve daarom in het vervolg dus preventief met een wijde boog rond ons heen te gaan of u bij onze soort te vervoegen.

De firma dankt u.

Wat nostalgie: The Fonz & Happy Days

180px-fonzie.jpgGoh, wat heb ik uren hier naar zitten staren vroeger. En hoe cool was die Arthur ‘The Fonz’ Fonzarelli wel niet. Vooral die duimen en natuurlijk zijn magische touch op die al even magische jukebox. Samen met rosse Richie stonden ze garant voor uren en uren kijkplezier.

Ga er maar prat op dat de scenaristen van Friends wat mosterd gehaald hebben bij Happy Days. Vooral de gelijkenis tussen Joey Tribbiani en The Fonz is toch wel treffend. Beste voorbeeld hiervan: “How You Doing?”

Hier vind je alvast een link (het kan helaas niet “embedded” worden) naar een filmpje uit de oude doos met wat typische elementen. En is die rare kwiet in dit filmpje niet een jonge Robin Williams?

Ik werd er aan herinnerd door dit artikel.

Niet welkom?


Waar is de tijd dat mijn opa nog penningmeester van de wielerbond was? Koersen, de sport van het volk door het volk. Hoe heerlijk was het om languit in de zetel te chillen en te zien hoe onze helden hun ‘tweede of derde adem’ vonden. Kapot gaan op de fiets. Emo-tv waar zelfs Temptation Island niet kon aan tippen.

Hoe ellendig is het om volledige sportkaternen vol schandalen te moeten lezen over sportmannen die hun leven geven (en riskeren?) voor onbetaalbaar entertainment? Natuurlijk spelen ook eer en geld een belangrijke rol, maar filmsterren verdienen toch ook fors in ruil voor ons vertier. Worden die van het witte scherm gemeden als ze gepakt worden op druggebruik? Aha!

Wordt het geen tijd om te herbeginnen met een schone lei? Herbeginnen ook met een versoepeld in plaats van een alsmaar strikter reglement. Waarom zouden we onze helden van weleer willen afvoeren? Is het niet beter om te kiezen voor een gecontroleerd gedoogbeleid?

Sommigen zullen misschien wat sterker worden en anderen licht verzwakken? Kan dat enkel maar de strijd en de sport ten goede komen? Gesproken vanuit het standpunt van een supporter gaat competitie boven alles en mag het nu wel eens gedaan zijn met het afschieten van elke uitblinker.

Leve alle Bettini’s, Di Luca’s, Rasmussens & Contadors die het seizoen sportief gekleurd hebben. Weg met alle crises en conflicten tussen verschillende organiserende verenigingen.

In plaats van het zuiverste WK ooit kijk ik hoopvol uit naar een spektakelrijk WK. Het parcours mag er alleszins zijn. In het peloton wordt hevig gesnoeid, maar ondanks alles, beste renners, laat jullie benen spreken!