Digital Strangelove

Erg knappe presentatie van David Gillespie (@davidgillespie). Komt inderdaad in het rijtje van de zoveelste presentatie die het schisma aankaart die het internet heeft veroorzaakt en aan het veroorzaken is, maar dat zijn de presentaties die we niet genoeg kunnen tonen.

Dames en heren: het internet anno 21ste eeuw heeft nieuwe bazen en nieuwe bazen hebben dito wetten. Klassiek adverteren en klassieke communicatie zijn dan ook grondig aan het wijzigen. Bedrijven van vandaag weten het misschien nog niet, die van morgen al wel…

Web 3.0 in een voorbeeld

Laat me eerst duidelijk maken: 2.0 is een overgehypete term. Voor mij is de term “social media” veel belangrijker. Dus niet de techniek, maar wel de manier waarop we communiceren staat centraal. En of dat nu volgens techniek 1.0, 2.0 of 3.0 is – dat is maar bijzaak.

Maar toch is de nieuwste verschuiving een belangrijke en logische evolutie: die naar web 3.0. Weer een nieuwe overgehypete term zie ik u denken. Ja en nee; Machiavelli in gedachten houdend: het doel heiligt de middelen.

Laat ons het daarom om te beginnen verklaren in marketingtaal zoals je die op school zou vinden in het aloude schema met betrekking tot communicatie: zender > boodschap > ontvanger.

  • web 1.0: de zender staat centraal. Hij verstuurt informatie/communicatie naar de ontvanger maar er is niet of nauwelijks tweerichtingscommunicatie.
  • web 2.0: de ontvanger staat centraal. De ontvanger laat van zich horen en gaat zelf steeds vaker de communicatiestroom bepalen. Ook koppelt hij informatie terug naar de zender. Er is sprake van tweerichtingscommunicatie.
  • web 3.0: de boodschap komt centraal te staan. Zowel zender als ontvanger communiceren continu maar de boodschap gaat veel intelligenter en gerichter verlopen op basis al je handelingen en communicatie. Met daarin het internet als hoofdrolspeler.

Omdat één voorbeeld veel meer zegt dan 1 000 woorden marketing kwam ik tot volgend voorbeeld: een bibliotheekbezoek. Vertrekkende van een old skool (maar daarom zeker niet slecht of achterhaald) voorbeeld, tot een “web 3.0″-omgeving waarmee we nu al, maar vooral in de nabije toekomst, nog vaak mee zullen geconfronteerd worden.

  • bibliotheek 1.0: Mensen lenen een boek uit. Ze verwerken de info van de schrijver en nemen die (al dan niet) op. Ze vormden zich dan wel een mening van dat boek, maar hielden die mening voor zichzelf. Verder werd er, met uitzondering van enkele duistere boekbesprekingclubjes na, geen actie ondernomen.
  • bibliotheek 2.0: In een bibliotheek 2.0 heeft iedereen, naast enkel lezen, de mogelijkheid om zelf boeken schrijven. Bovendien gaan ze ook andere boeken herwerken, verbeteren, bespreken, aanbevelen, quoteren en ga zo maar door met andere bibliotheekbezoekers. Heel vaak met het internet hierbij als grote katalysator.
  • bibliotheek 3.0: Je hoeft je (digitale) bibliotheek nog maar binnen te stappen en de boeken die op jouw maat gesneden zijn, liggen al voor je klaar. Dit op basis van onder meer je eerdere bezoeken en voorkeuren, maar zeker ook vanwege beoordelingen van andere mensen of vrienden met eenzelfde lees- en beoordelingsprofiel als jij. Geen ellenlange zoektochten dus, maar wel intelligente boodschappen “à la tête du client”.

Opmerkingen, toevoegingen, niet akkoord..? Laat het gerust weten in de comments!

Social media guidelines

Een blog is makkelijk aan te maken, Facebook zou het vijfde grootste land ter wereld zijn en steeds meer mensen vinden de weg naar Twitter. Bedrijven moeten bezig zijn met online reputatie management (ORM): wat wordt er gezegd over mijn merk op internet, hoe kan ik hierop reageren en eruit leren?

Dat is één aspect van ORM: kijken wat externen zeggen en deelnemen aan de conversaties. Maar bedrijven mogen niet uit het oog verliezen dat ook de eigen werknemers actief zijn op sociale netwerksites en mogelijk informatie delen die de reputatie beschadigt of die vertrouwelijk is. Daarom is het belangrijk dat bedrijven beschikken over ‘social media guidelines': een document met richtlijnen wat kan en wat niet op sociale netwerken, hoe je je als werknemer van een bepaald bedrijf best gedraagt in online conversaties, bij wie in het bedrijf  je terecht kan als je bepaalde conversaties vindt die schadelijk kunnen zijn voor het bedrijf, etcetera. PR-Squared heeft een template van social media guidelines online geplaatst die je hier kan downloaden.

Het gaat om richtlijnen en het is belangrijk de juiste toon te vinden – niet gebiedend, maar duidelijk maken dat je rekent op de medewerking en goodwill van de medewerkers van jouw bedrijf. Jullie dienen samen immers één doel, namelijk een goed functionerend en succesvol bedrijf. Dreigen met sancties is dus niet de beste aanpak, maar in geval van ernstige inbreuk op de guidelines moet er wel een passend gevolg gegeven worden. American Football-speler Antonio Cromartie heeft het aan der lijve mogen ondervinden: hij moet 2500$ boete betalen, nadat hij op Twitter postte dat het slechte eten van de ploeg de oorzaak was van teleurstellende prestaties.

Wat is social media?

Vorig jaar was er al de ronduit schitterende presentatie : What the F*ck is social media?! Nu, 1 jaar na datum, heeft de presentatie een nieuw likje verf gekregen. Een knap likje verf en een must see voor al onze lezers. Met leuke en frappante facts & figures en dito quotes.

Mocht je nog niet gepassioneerd zijn door social media of erger nog, het nut er niet van inzien – neem dan zeker een kijkje naar onderstaande presentaties.

Nieuwste versie:

Versie van vorig jaar

Lurkers: de achilleshiel van social media

Navelstaarder, geek, te veel vrije tijd, inteelt – het zijn maar enkele termen die social media enthousiastelingen zoals mezelf, en misschien ook u, naar het hoofd geslingerd krijgen. En toch. Het zijn heus niet enkel de mensen op twitter en/of blogs die de social media rechthouden. Door het lezen van deze blogpost toont u bijvoorbeeld ook aan fan te zijn van social media.

90-9-1 principelurkers

U bent dus op deze blog beland en u leest mee. Dat brengt u meteen in de eerste groep van het 90-9-1 principe: de lurkers. U zit ondertussen in die gigantisch grote groep mensen die veel leest en surft, misschien zelfs op Facebook zit, maar speelt daar zelden of nooit een actieve rol. Een bijdrage leveren aan social media behoort nog niet tot de mogelijkheden. U kijkt liever toe aan de zijlijn.

De tweede groep (9% editors) zijn mensen die een occasionele bijdrage leveren. Ze lezen en surfen, maar daarnaast dragen ze zelf ook bij tot het uitbouwen van social media. Dat kan gaan van zelf comments op blogs te plaatsen tot bijvoorbeeld zelf een blog zo nu en dan te onderhouden.

De laatste en kleinste groep (1% creators) zijn de social media evangelisten. Waar ze ook komen ter lande (on- en offline), ze geloven in de kracht van het web en dat uit zich in een eigen blog, zwaar netwerken via LinkedIn, twitteren, wiki’s onderhouden etcetera. Zij timmeren dag in dag uit aan de social-media-weg en zijn naast early adaptors pur sang ook de klokkenluiders. Het zijn zij die als eerste aan de alarmbel trekken bij nieuwe trends of nuttige tools, maar ook wanneer er iets fout gaat. Zowel off-, maar vooral online.

Social media

Wat zijn dat nu eigenlijk social media? Misschien goed om dat ook nog even te definiëren. Social media gaat veel verder dan Facebook, Netlog, LinkedIn & Twitter. Het is ook video’s op YouTube, foto’s op Flickr, deelnemen aan discussies op fora of hotels, restaurants en saunacomplexen op websites recenseren en ga zo maar door…

Kortom: het zijn alle mogelijk toepassingen op het internet waarmee het mogelijk wordt om meningen en/of informatie met elkaar te delen.

Mentaliteitswijziging

De verdere groeimogelijkheden, maar tegelijk ook de achilleshiel van social media liggen in die grote groep van lurkers. Als webbouwers, diensten en bedrijven de mogelijkheid tot interactie verder gaan vereenvoudigen, zullen de veelvuldige latente surfers verder over de streep kunnen getrokken worden. Als ook zij een bijdrage gaan leveren zullen alle social media (wet van de grote getallen) er alleen maar weer beter van worden.

Ook bedrijven trekken dit schoentje best aan. In bedrijfsmiddens is echter een vaak gestelde vraag: “blogs – wie leest dat nu?”. Onderschat dat dus zeker niet. Hou voortaan het bovenstaand (symbolisch) principe steeds in gedachten en denk: voor elke blog zijn er minstens 99 lezers, ook op blogs waar misschien niet druk gereageerd wordt. En dan hebben we het enkel nog maar over de mogelijke online impact en niet over de mond-aan-mond reclame in “het echte leven”.