Luistert iemand naar Maria en haar tennissende dochter?

Al jaar en dag gebruiken marketeers getuigenissen van gebruikers om potentiële klanten te overtuigen. Maar werkt dat echt? Kan het iemand schelen wat een wildvreemde over een product denkt? Hoe zorg je er voor dat je getuigenissen wél werken?

Witter dan wit
Eén van de bekendste voorbeelden is ongetwijfeld waspoederreclame: Een herkenbaar type huismoeder vertelt over haar zoon/dochter die bij eender welke onschuldige hobby zijn/haar kledij onbegrijpelijk vuil maakt en hoe ze die terug stralend wit krijgt dankzij hun superproduct!
Hoe echt die huismoeders ook mogen zijn, hun getuigenis komt meestal fake over. Je gaat ervan uit dat ze een jaar lang gratis waspoeder hebben gekregen om een paar minuten voor de camera te gaan staan en een ingestudeerd stuk tekst af te rammelen…

Dan maar iets anders proberen!
Deze keer maken we radioreclame voor de Volvo V70 Drive. In plaats van een wildvreemde te gebruiken, zetten we Michael Bremans, gedelegeerd bestuurder van ECOVER, achter het stuur en laten we hem vertellen over zijn ervaring met de wagen.
Die man zijn naam zal de meeste mensen niets zeggen, maar ECOVER maakt ecologische was- en reinigingsmiddelen dus hij moet wel een eerlijke figuur zijn en dus vertrouwen we blindelings zijn mening. Of niet soms?!

Nog niet overtuigd?
Dan laten we toch gewoon je vrienden vertellen over onze producten? Eerder vertelde Tim al over The Insiders, een website die gratis producten opstuurt naar testers die op hun beurt aan vrienden en familie vertellen over hun kennismaking met die producten.
Als mijn vrienden hun mening delen over een product dan weet ik wat ik daar aan heb. Ik weet wie ze zijn en of hun goesting overeenstemt met die van mezelf. Als je echter het systeem achter zo’n sites kent en weet dat hoe meer testers vertellen over een product, hoe meer ze in aanmerking komen om iets nieuw te testen, dan zit je toch met een dubbel gevoel.

Een geloofwaardige getuigenis waar niets achter zit?
De nieuwe Facebook Like-button. Zet hem op eendere welke productpagina op het net. Ben je ingelogd op Facebook en kom je op die pagina terecht, dan zie je meteen wie van je vrienden dat product ook leuk vindt. Je weet als surfer wie ze zijn en dat ze niet beloond worden om iets leuk te vinden… De drempel om op jouw beurt je mening te delen met je vrienden is behoorlijk laag. Met 1 klik vertel je hen immers dat jij dit ook leuk vindt.

Wil je toch een standaard testimonial op je website zetten, dan heb je hier enkele tips:

1. Schrijf ze niet zelf
Pols bij effectieve gebruikers naar hun feedback en vraag achteraf of je die feedback mag gebruiken op je website. Vermijd “Wat vind je van ons product X?” en stel gerichte vragen over bepaalde eigenschappen van je product. Stel hen de vragen op een moment dat ze gelukkig zijn over je product en niet wanneer ze naar de klantendienst moeten bellen omdat ze een probleem hebben…
Als je een testimonial van een expert of celebrity wil, geef die dan ook de kans om echt kennis te maken met het product ipv hen een som geld te geven om een paar zinnetjes voor te lezen…

2. Pas ze niet aan
Woorden vervangen en zinnen herschrijven helpt niet. Het zijn net die kleine foutjes en volkse zinsconstructies waarin mensen zich herkennen.

3. Om wie zijn mening gaat het?
Zorg voor zoveel mogelijk informatie van de persoon wiens mening je mag gebruiken. Vraag hun volledige naam, hun woonplaats, hun functie, een authentieke foto,… Gaat het om iemand van een bepaald bedrijf? Vraag dan of je hun link er bij mag zetten. Hoe meer informatie je hebt, hoe geloofwaardiger je testimonial overkomt.

4. Wees specifiek
“Ik vind het brood van Bakker Marc super!” vertelt niet veel. Mensen hebben meer aan testimonials die ook vertellen waarom… “Het brood van Bakker Marc blijft langer vers en smaakt tenminste niet chemisch zoals dat van sommige andere bakkers in onze buurt…”

5. Verstop ze niet
Zet testimonials bij je product en verzamel ze niet op een aparte pagina waar niemand naar op zoek is. Overdrijf ook niet met je aantal of de lengte. Je productpagina draait nog steeds om het product en niet om de mensen die het gebruiken.

6. Vervang ze op tijd
Als surfers na een jaar terug terecht komen op je productpagina en nog steeds dezelfde getuigenis zien staan komt dat nogal lullig over. Verzamel voldoende getuigenissen en roteer ze minstens 1 keer per maand.

Heb je zelf nog tips, geloof je helemaal niet in testimonials of heb je ergens een schitterend voorbeeld gezien van hoe het (niet) moet? Laat je horen in de reacties!

Please do not print this blogpost…

Zie je het ook vaak onderaan e-mails staan? 

 Please do not print this email unless you really need to.”

De vraag is: Hoe ga je als print producent om met ecologisch verantwoord printen? 

Het is een interessant vraagstuk waar HP iets op gevonden heeft. Ze bieden een meerwaarde aan de online eindgebruiker. Maak zelf een tabbloid aan met je favoriete feeds. Je stelt zelf in wanneer je alle updates overzichtelijk in een persoonlijk magazine wil ontvangen. Handig en leuk om je feeds mee te nemen op plaatsen zonder connectiviteit. De meerwaarde door een printwaardigheid te creëren, zal er ook toe leiden dat dit effectief gebruikt wordt. In elk geval heeft dit idee alles wat Seth Godin predikt en waar ik in geloof. Ik twijfel er niet aan dat dit HP heel wat free publicity zal opleveren.

Een communicatieman tip om de actie nog beter te maken: OPML files zouden importeerbaar moeten zijn.

Thanks to Rajesh Setty.

Incentives voor journalisten

Als pr consultant is het onontbeerlijk een relatie trachten op te bouwen met journalisten. Tenslotte wil je dat je klanten en hun informatie zo positief en liefst ook nog eens zo groot mogelijk belicht wordt door de media. Als beheerser van die persrelaties speelt een pr bedrijf dan ook een voorname rol als intermediair tussen bedrijf en pers.

De voornaamste wapens die je als public relations verantwoordelijke hebt: goede en interessante persdossiers/persberichten, persconferenties, interviews pitchen, persreizen, beeldmateriaal ter beschikking stellen, vragen van de pers zo adequaat mogelijk beantwoorden, etc..

In (product) pr gebeurt het ook vaak dat journalisten de producten of wat goodies krijgen. Zo blijft het product beter bij en gaan ze er (hopelijk) een artikel over schrijven. In de gaming sector is dat niet anders. Bij mijn vorige werkgever werkte ik onder meer voor Xbox en een gaming journalist wilde dan ook niets liever dan het nieuwste spel ontvangen om zo snel mogelijk, eens het embargo gevallen, een review te kunnen plaatsen.

Via gaming journalist Bert De Weerdt werd ik deze week op de hoogte gebracht van een bizar, zelfs onethische pr-initiatief..

Capcom, een van de voornaamste Japanse gameproducenten (bekend van onder meer Resident Evil), kondigde zo, vertegenwoordigd door iemand van de firma Brizamila, aan de gaming journalisten hun nieuwe pers website voor. Persberichten, productshots, artwork, screenshots en trailers beschikbaar maken is echter dagelijkse kost… Het volgende daarentegen niet en daarom citeren we even graag:

In samenwerking met Capcom loven wij een prijs uit van maar liefst € 5.000  voor de media die het beste gebruik maakt van het bekend maken van alle Capcom assets en eventuele handson artikelen, previews en reviews. Om in aanmerking te komen voor deze prijs gelden de volgende voorwaarden:

  • (…)
  • Het posten van nieuws en alle nieuwe beschikbare assets
    online of in print als nieuws items (ook kranten met hogere oplages kunnen meedingen naar de prijs)
  • Creatief omgaan met het plaatsen van de assets (denk aan frontpage vermelding, gebruik van mooie afbeeldingen of prominente plaatsing in magazines / kranten etc
  • Het digitaal doorsturen van online links van Capcom
    artikelen of digitale bestanden van geplaatste print artikelen of clippings
  • en tot slot: Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd

Foute boel dus. De journalist die het “beste” artikel schrijft over je klant mag je koesteren, maar belonen met 5.000 euro valt haast onder de noemer corruptie. Op wat naïevelingen na, zal elk zichzelf respecterend journalist mijn inziens deze kelk dan ook wat graag laten passeren.

Persartikels zijn geen opbod naar het knapst, origineelst en grootst, maar vormen een zo goed mogelijke reflectie van de waarheid. Journalisten daarenboven hun (positieve) artikels voor een wedstrijd laten inzenden getuigt van niets anders dan naïviteit, incompetentie en luiheid.

In juni 2006 beging het bekende pr bureau Burson-Marsteller zo ook een misstap: tijdens een hoorzitting in het Verenigd Koninkrijk waarbij een pharma-klant betrokken partij was, waren ze er nogal kien op dat journalisten de grond van de zaak zo goed mogelijk vernamen om hun klant alzo in een positief daglicht te stellen. Zo boden ze voor hun aanwezigheid tijdens de hoorzitting “ter compensatie van het tijdsverlies van de journalist” 300 euro aan. Not done natuurlijk.

Tracht met je journalist een zo goed mogelijk relatie op te bouwen door hem met raad en daad bij te staan en hem te motiveren om over je verhaal/klant te schrijven, maar trek nooit diens integriteit in twijfel. PR en journalistiek zijn twee vakken apart en dat is maar goed ook.

LinkedIn en MOO Business Cards

Je kent ze wel, die MOO MiniCards die half zo groot zijn of een normaal visitekaartje. Naast de MiniCards hebben ze ook Business Cards, mocht je toch van oordeel zijn dat een visitekaartje zo groot moet zijn.

Momenteel loopt er een aanbieding om 50 MOO Business Cards gratis te maken, ze verzenden ze zelfs gratis vanuit London naar jou. Dit om LinkedIn te promoten waar je een professioneel netwerk kan uitbouwen. De enige voorwaarde is dat je over een LinkedIn profiel beschikt. Snel handelen is de boodschap want de voorraad is beperkt!