Alors on vote …

Geweldige politieke satire op de hit van het moment: Alors on vote!

Heel erg leuk gedaan. Als pakweg Groen zijnde wil je zoiets wel gemaakt hebben, want als je het goed verpakt (en zeker als challenger) kan je op een luchtige manier een publiek aanspreken dat je via klassieke kanalen moeilijk kan bereiken: la jeunesse…

(via houbi)

Lichaamstaal

Communicatie gaat ook vaak gepaard met lichaamstaal: non-verbale communicatie. En die neemt soms zelfs ongewild de overhand op je verbale communicatie. Zo vond ik de lichaamstaal in onderstaand fragment wel erg opvallend. Let op de balpen, de lippen en bovenal de kunstmatige en onwennige manier van antwoorden op de vragen. Weliswaar ook zonde dat de interviewer dergelijke suggestieve vragen stelt.

Zonder in te gaan op de schuldvraag of de details van deze zaak, vind ik het opmerkelijk dat deze man nu pas (5 dagen nadat de zaak aan het licht kwam) met deze ongelukkige verklaring naar buiten komt. Dit staat in schril contrast met de opvallende directe perscommunicatie van De Gucht zelf, toen het nieuws aan het licht kwam. Bovendien is het een dermate kunstmatig interview dat je niet anders kan denken dat hier een grondige briefing of, godbetert, een korte mediatraining aan vooraf is gegaan.

Obama sms’t

In kleintjes kon je het deze week lezen in de krant: ” Obama zal naam vicepresident via sms bekend maken”. Pienter.

De primeur is dus niet voor de kranten of voor een groots opgezette persconferentie, maar wel een doodsimpel sms’je of e-mail voor Jan met de pet. “Barack is about to choose a running mate, and he wants you to know first.” – Mooi toch.

Geen politieke ‘ver-van-mijn-bed-show’, maar wel nieuws vers van de naald op je eigen mobieltje. Eens jezelf opgegeven (en je gegevens achtergelaten in de database) stuurt Barack je in hoogsteigen persoon wie hem zal vergezellen in zijn veroveringstocht naar het Witte Huis.

Zoals al eerder aangehaald maakt Barack Obama goed en gretig gebruik nieuwe communicatiemiddelen, maar vergeet daarbij zeker de ‘traditionele media’ niet. Zo probeert hij met de regelmaat van de klok de media te halen en brengt hij volgende maand nog een nieuw boek uit.

Een strategie die hem zeker geen windeieren legde, met een record aan ‘fundraising’ tot gevolg. Bovendien boort hij zo, in tegenstelling tot McCain die vooral uitblinkt in zijn afwezigheid, een niet onbelangrijke markt van kiezers aan: het internet.

Redenaarstalent

4 november nadert met rasse schreden. Obama en McCain zijn in volle campagne voor het presidentschap.

De ene in park Tiergarten te Berlijn onder de Overwinningszuil:
[flv:http://streaming.webcocktail.be/080725_redenaarstalent_obama.flv 080725_redenaarstalent_obama.jpg 425 310]

De andere geeft een interview na een bezoek aan een, meer dan waarschijnlijk culinair hoogstaand (sec), Duits restaurant:
[flv:http://streaming.webcocktail.be/080725_redenaarstalent_mccain.flv 080725_redenaarstalent_mccain.jpg 425 310]

Sjonge jonge wat een contrast en wat een redenaarstalent bezit Obama. Er mag dan wel kritiek zijn dat hij wat te vaag blijft over cruciale thema’s, volgens mij is dit vooral te wijten dat hij nog steeds in het keurslijf van kandidaat zit en niet als president. Let ook op het gebrek aan spiekbriefje. Dat maakt net het verschil tussen de houterige speeches van Bush en de natuurlijke flair van Obama.

Op de website van The NY Observer vat de eerste commentaar bij het artikel over deze speech mooi alles samen:

“And now you know why this man will be elected in November.”

Obama – McCain: 1-0

Pang Pang

Vooraleer wat verder in te gaan op dit onderwerp kijkt en geniet u best even van onderstaande vrt-reportage over het Belgische leger. Ook de voice-over is sterk met hier en daar een gepaste woordspeling.

[flv:http://streaming.webcocktail.be/080614_pangpang.flv 080614_pangpang.jpg 425 310]

Een zootje dus. Pieter De Crem, ook wel gekend als Crembo, heeft wel wat werk voor de boeg. Naar communicatie extern, maar bovenal lijkt me intern. Flahaut was dan misschien niet veel soeps, De Crem doet het alvast naar perceptie toe, tot dusver niet veel beter.

Verder blijft er het imago-aspect. Niet meteen goede reclame voor het sowieso al fel geplaagde merk België. Nu mocht het nog niet waar zijn (zie bijvoorbeeld deze mededeling daterend van vandaag op de site van De Crem) , het kwaad is al geschied en qua “damage control” valt er nog weinig te redden. Een van onze trouwe lezers Yilli noemde het in een mailtje naar de redactie terecht “de surrealistische essentie van België”.