Archief voor de categorie public relations
Cannes Lions, het gerenommeerde reclamefestival, zal de volgende editie voor de eerste maal PR Awards uitreiken. Voorzitter van de PR jury wordt Tim Bell, een communicatiegoeroe uit de UK.
Prijzen voor Public Relations acties of campagnes zijn dun bezaaid in vergelijking met prijzen voor reclame. Vorig jaar lanceerde de Belgische beroepsvereniging voor PR-professionals 3C (toch maar de link geplaatst) voor de eerste maar de Ibis Awards.
Public relations is voor bedrijven een interessante manier om kostenefficiënt en gericht te communiceren. Uit de zoekresultaten van dit blog blijkt dat precies toch nogal wat mensen hier belanden met zoektermen als ’prbureau’, ‘wat is public relations’, etc. Dus speciaal voor jullie hieronder een lijstje met een aantal mogelijkheden van pr:
1. Bedrijf heeft nieuws dat het wereldkundig wil maken.
Journalisten op de hoogte brengen via een persbericht/conferentie en ze laten weten dat je ook open staat voor een interview is een goede basis voor succes. Het voordeel is dat je echt nieuws hebt, het moet alleen de juiste journalisten op een goede manier bereiken om kans te maken op publicatie.
2. Bedrijf heeft een range aan producten die het in de kijker wil zetten.
Hier kan je een onderscheid maken tussen nieuwe en bestaande producten. Afhankelijk van de coolness en kwaliteit van het product kan je met variabel succes je producten laten testen, proeven of vergelijken. PRbureaus weten over het algemeen vrij goed bij welke journalisten ze wanneer moeten zijn om in welke rubrieken te verschijnen. Enkele van mijn collega communicatiemannen zijn hier ook zeer goed van op de hoogte, gezien ze in zo’n communicatiebureau werken… Mocht je interesse hebben.
3. Bedrijf wil zijn expertise tonen / aan imago werken.
Een interview met een hoge piet, specialist, goeroe, leider in je bedrijf, met een interessant verhaal in een serieus blad helpt je op de goede weg. Structureel enkele keren per jaar verschijnen in verschillende media met verschillend profiel zorgt bovendien voor een goede dekking.
4. Bedrijf wil aandacht voor een bepaald thema dat hen aanbelangt / een thema op de publieke en of politieke agenda zetten.
Nieuws verspreidt zich nog altijd het beste via de media. Interessante, schokkende, wetenswaardige informatie over het thema aanleveren, zet je thema al een eind op de agenda. Wat lobbywerk bij een of andere parlementair die hogerop wil geraken en zich met het thema wil profileren, zal je weer een stapje dichter brengen. Wie weet, vind je zelfs een oprecht geëngageerd politicus/a. Dat zijn zijn de beste.
5. Bedrijf wil gewoon aandacht, maakt zelf het nieuws en probeert hiermee visibiliteit te scoren.
(Sensationele) nieuwswaarde opzoeken dmv. een of andere stunt of een onderzoekje met spectaculair resultaat geeft je een goede kans op slagen. Denk maar eens aan Henin die voor sponsor Adidas een paar ballen ging meppen met voorbijgangers op een of andere grote markt…
6. Bedrijf komt in een crisissituatie terecht en wil de crisis indijken door snel, correct en transparant te communiceren.
Om een open deur in te trappen: hierop ben je best een eind voorbereid. Mediatraining kan geen kwaad en weten hoe je in zo’n situatie helder communiceert of je door de juiste mensen laten bijstaan, zorgt ervoor dat je de imagoschade in de mate van het mogelijke kan beperken. Structureel online monitoren kan je bovendien soms helpen om de bui te zien aankomen of om het sentiment achteraf te meten. De bedrijfswebsite is ook een belangrijk communicatiekanaal tijdens een crisis. Je bezoekersaantal zal de pan uitswingen, zorg dat je server niet crasht en geef regelmatig updates. Dat toont dat je de zaken aanpakt.
7. Bedrijf communiceert met (potentiële) investeerders om vertrouwen te behouden/winnen (investor relations).
Zeker in deze tijden van crisis moeten investeerders klaar en duidelijk weten hoe het met het bedrijf gesteld is en dat er professioneel en met visie verder gewerkt wordt om de gevolgen van de crisis daadkrachtig aan te pakken. Sterke, persoonlijke communicatie helpt je goed op weg. We krijgen allemaal klappen. Je trekt maar beter met je investeerders aan hetzelfde eind van de koord.
8. Bedrijf wil positief in de zoekresultaten van google voorkomen.
Bovenstaande punten helpen je al een eind op weg, gezien media tegenwoordig zowel on als offline publiceren. Nieuwssites hebben een mooie pagerank en worden door google als autoriteit aanzien. Dat maakt dat ze snel opduiken op de eerste pagina’s van zoekresultaten. Dat kan voor of tegenwerken, afhankelijk van het nieuws… De dialoog met bloggers aangaan, actief worden in sociale media, waardevolle applicaties aanbieden, het kan alleen maar helpen als je de juiste mensen kan laten weten dat je iets nuttigs voor hen doet. De rest volgt dan wel.
9. Bedrijf wil aan linkbuilding doen voor haar website (online media - social media).
Op de eigen website een of ander creatief concept / wedstrijd / handige dinges lanceren en dat nieuws zo breed mogelijk verspreiden, helpt je om links te winnen. Er zijn echter tal van manieren om aan linkbuilding te doen. Aanbieden om als specialist / kenner een interessnat artikel te schrijven op een relevante blog/website, mits mogelijkheid tot linken naar de eigen site is een andere optie. Weliswaar tijdsintensiever…
10. Bedrijf wil voeling krijgen met sociale media & interactie met ‘influencers’ aangaan - positieve endorsement krijgen (social media).
Evenementjes sponsoren waar deze influencers komen, nieuwe producten eerst exclusief aan hen voorstellen, transparant communiceren helpen je al een eind in de goede richting.
De vernieuwde Mouseover.be wordt dezer dagen extra in de verf gezet en ter inauguratie van de categorie “media” werd gevraagd of wij een gastpost wilden schrijven.
Graag! Het resultaat lees je hier.
Je lanceert een nieuw boek. Dan kan je een persconferentie geven voor wat verzamelde pers. en journalisten stalken per telefoon om toch maar aanwezig te zijn op je persconferentie. Of je kan er ook voor zorgen dat je persconferentie iets te bieden heeft wat geen enkele journalist wilt missen: Lees de rest van dit artikel »
Het eerste deel van dit verhaal kon je eerder al lezen. Ondertussen zat mijn klacht bij de ombudsdienst voor telecom. Zij dienden een officiële klacht neer bij Base.
Drie werkdagen later al reactie van Base:
Hoe het allemaal begon en op Twitter te volgen was: Volgens mijn rekening van juni heb ik in juni circa 200 sms’en verzonden naar het nummer van de garagist in mijn telefoongeheugen. Desondanks ik deze man op prijs stel, is er geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om hem om 18u43 een sms te sturen. Laat staan 200 en dit in een tijdspanne van 18 minuten. Hier begint dan ook de ondertussen erg trieste Base-saga. Een erg triest voorbeeld van slechte communicatie en een klantendienst die te wensen overlaat.
Ondertussen zijn we in het stadium aangekomen waarbij Base zijn handen in onschuld wast en de fout volledig bij mij legt. De bewijslast ligt raar maar waar ook bij mij. Ik moet maar zien te achterhalen dat ik de berichtjes niet gestuurd heb. Dan maar een klacht ingediend bij de ombudsdienst voor telecommunicatie. Het relais der feiten kan u dan ook hieronder vinden in mijn mail aan hen gericht. Ik stuurde onderstaande mail -open communiceren- ook door naar Base. Een reactie van hen kan je ook onderaan lezen.
Ik zeg niet dat het niet kan dat ik geen blind smsje heb gestuurd zeker niet. Dat kan. Echter 200 sms’jes in een kwartier en de man heeft bovendien geen enkel ontvangen: dat kan ik moeilijk geloven…
Geachte,
Graag neem ik contact op met u naar aanleiding van mijn factuur van juni – waar ik volgens Base 200 sms’en zou verstuurd hebben binnen een tijdspanne van 20 minuten naar éénzelfde nummer.
Iets wat ik natuurlijk nooit heb gedaan.Hieronder kan u een uiteenzetting vinden van de feiten:
Als pr consultant is het onontbeerlijk een relatie trachten op te bouwen met journalisten. Tenslotte wil je dat je klanten en hun informatie zo positief en liefst ook nog eens zo groot mogelijk belicht wordt door de media. Als beheerser van die persrelaties speelt een pr bedrijf dan ook een voorname rol als intermediair tussen bedrijf en pers.
De voornaamste wapens die je als public relations verantwoordelijke hebt: goede en interessante persdossiers/persberichten, persconferenties, interviews pitchen, persreizen, beeldmateriaal ter beschikking stellen, vragen van de pers zo adequaat mogelijk beantwoorden, etc..
In (product) pr gebeurt het ook vaak dat journalisten de producten of wat goodies krijgen. Zo blijft het product beter bij en gaan ze er (hopelijk) een artikel over schrijven. In de gaming sector is dat niet anders. Bij mijn vorige werkgever werkte ik onder meer voor Xbox en een gaming journalist wilde dan ook niets liever dan het nieuwste spel ontvangen om zo snel mogelijk, eens het embargo gevallen, een review te kunnen plaatsen.
Via gaming journalist Bert De Weerdt werd ik deze week op de hoogte gebracht van een bizar, zelfs onethische pr-initiatief..
Capcom, een van de voornaamste Japanse gameproducenten (bekend van onder meer Resident Evil), kondigde zo, vertegenwoordigd door iemand van de firma Brizamila, aan de gaming journalisten hun nieuwe pers website voor. Persberichten, productshots, artwork, screenshots en trailers beschikbaar maken is echter dagelijkse kost… Het volgende daarentegen niet en daarom citeren we even graag:
In samenwerking met Capcom loven wij een prijs uit van maar liefst € 5.000 voor de media die het beste gebruik maakt van het bekend maken van alle Capcom assets en eventuele handson artikelen, previews en reviews. Om in aanmerking te komen voor deze prijs gelden de volgende voorwaarden:
- (…)
- Het posten van nieuws en alle nieuwe beschikbare assets
online of in print als nieuws items (ook kranten met hogere oplages kunnen meedingen naar de prijs)- Creatief omgaan met het plaatsen van de assets (denk aan frontpage vermelding, gebruik van mooie afbeeldingen of prominente plaatsing in magazines / kranten etc
- Het digitaal doorsturen van online links van Capcom
artikelen of digitale bestanden van geplaatste print artikelen of clippings- en tot slot: Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd
Foute boel dus. De journalist die het “beste” artikel schrijft over je klant mag je koesteren, maar belonen met 5.000 euro valt haast onder de noemer corruptie. Op wat naïevelingen na, zal elk zichzelf respecterend journalist mijn inziens deze kelk dan ook wat graag laten passeren.
Persartikels zijn geen opbod naar het knapst, origineelst en grootst, maar vormen een zo goed mogelijke reflectie van de waarheid. Journalisten daarenboven hun (positieve) artikels voor een wedstrijd laten inzenden getuigt van niets anders dan naïviteit, incompetentie en luiheid.
In juni 2006 beging het bekende pr bureau Burson-Marsteller zo ook een misstap: tijdens een hoorzitting in het Verenigd Koninkrijk waarbij een pharma-klant betrokken partij was, waren ze er nogal kien op dat journalisten de grond van de zaak zo goed mogelijk vernamen om hun klant alzo in een positief daglicht te stellen. Zo boden ze voor hun aanwezigheid tijdens de hoorzitting “ter compensatie van het tijdsverlies van de journalist” 300 euro aan. Not done natuurlijk.
Tracht met je journalist een zo goed mogelijk relatie op te bouwen door hem met raad en daad bij te staan en hem te motiveren om over je verhaal/klant te schrijven, maar trek nooit diens integriteit in twijfel. PR en journalistiek zijn twee vakken apart en dat is maar goed ook.
Rohit Bhargava geeft op zijn blog 4 redenen ‘why I love and hate PR‘. Uitleg bij zijn redenen vind je daar.
Liefde:
1. Successen zijn verdiend
2. Content/Inhoudelijke focus
Haat:
3. Kleinere budgetten
4. Het inferioriteitscomplex van PR
Spijkers met koppen natuurlijk. Persoonlijk zou ik er nog wel enkele toevoegen:
Liefde:
1. Impact
2. Kwalitatieve, geargumenteerde communicatie
Haat:
1. Tunnelvisie / gebrek aan integratie (vaak, niet iedereen lijdt hieraan)
2. Onwil van sommige bedrijven om strategisch met de pers te communiceren
Wat is uw liefde/haat relatie met PR?