Als pr consultant is het onontbeerlijk een relatie trachten op te bouwen met journalisten. Tenslotte wil je dat je klanten en hun informatie zo positief en liefst ook nog eens zo groot mogelijk belicht wordt door de media. Als beheerser van die persrelaties speelt een pr bedrijf dan ook een voorname rol als intermediair tussen bedrijf en pers.
De voornaamste wapens die je als public relations verantwoordelijke hebt: goede en interessante persdossiers/persberichten, persconferenties, interviews pitchen, persreizen, beeldmateriaal ter beschikking stellen, vragen van de pers zo adequaat mogelijk beantwoorden, etc..
In (product) pr gebeurt het ook vaak dat journalisten de producten of wat goodies krijgen. Zo blijft het product beter bij en gaan ze er (hopelijk) een artikel over schrijven. In de gaming sector is dat niet anders. Bij mijn vorige werkgever werkte ik onder meer voor Xbox en een gaming journalist wilde dan ook niets liever dan het nieuwste spel ontvangen om zo snel mogelijk, eens het embargo gevallen, een review te kunnen plaatsen.
Via gaming journalist Bert De Weerdt werd ik deze week op de hoogte gebracht van een bizar, zelfs onethische pr-initiatief..
Capcom, een van de voornaamste Japanse gameproducenten (bekend van onder meer Resident Evil), kondigde zo, vertegenwoordigd door iemand van de firma Brizamila, aan de gaming journalisten hun nieuwe pers website voor. Persberichten, productshots, artwork, screenshots en trailers beschikbaar maken is echter dagelijkse kost… Het volgende daarentegen niet en daarom citeren we even graag:
In samenwerking met Capcom loven wij een prijs uit van maar liefst € 5.000 voor de media die het beste gebruik maakt van het bekend maken van alle Capcom assets en eventuele handson artikelen, previews en reviews. Om in aanmerking te komen voor deze prijs gelden de volgende voorwaarden:
- (…)
- Het posten van nieuws en alle nieuwe beschikbare assets
online of in print als nieuws items (ook kranten met hogere oplages kunnen meedingen naar de prijs)- Creatief omgaan met het plaatsen van de assets (denk aan frontpage vermelding, gebruik van mooie afbeeldingen of prominente plaatsing in magazines / kranten etc
- Het digitaal doorsturen van online links van Capcom
artikelen of digitale bestanden van geplaatste print artikelen of clippings- en tot slot: Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd
Foute boel dus. De journalist die het “beste” artikel schrijft over je klant mag je koesteren, maar belonen met 5.000 euro valt haast onder de noemer corruptie. Op wat naïevelingen na, zal elk zichzelf respecterend journalist mijn inziens deze kelk dan ook wat graag laten passeren.
Persartikels zijn geen opbod naar het knapst, origineelst en grootst, maar vormen een zo goed mogelijke reflectie van de waarheid. Journalisten daarenboven hun (positieve) artikels voor een wedstrijd laten inzenden getuigt van niets anders dan naïviteit, incompetentie en luiheid.
In juni 2006 beging het bekende pr bureau Burson-Marsteller zo ook een misstap: tijdens een hoorzitting in het Verenigd Koninkrijk waarbij een pharma-klant betrokken partij was, waren ze er nogal kien op dat journalisten de grond van de zaak zo goed mogelijk vernamen om hun klant alzo in een positief daglicht te stellen. Zo boden ze voor hun aanwezigheid tijdens de hoorzitting “ter compensatie van het tijdsverlies van de journalist” 300 euro aan. Not done natuurlijk.
Tracht met je journalist een zo goed mogelijk relatie op te bouwen door hem met raad en daad bij te staan en hem te motiveren om over je verhaal/klant te schrijven, maar trek nooit diens integriteit in twijfel. PR en journalistiek zijn twee vakken apart en dat is maar goed ook.
Je kent ze wel, die 
