Communicatiemannen

Donderdagavond ben ik gechoqueerd naar huis vertrokken na #jongtuig; het uitstekende festijn waarvan @polledemaagt de organisatie op zich nam en neemt. Hij doet dat trouwens goed en beloofde me dat volgende keer @OrT of @Leesa_ een plaatje zullen draaien. Ik deed hem de suggestie om het in de kelder van de ‘Backstage‘ te doen. Leuke locatie, fijne mensen en puike muziek kunnen van #jongtuig editie 3 een historisch moment maken

Maar om even terug te keren naar mijn gechoqueerd zijn; Mede-blogger @dietervanesch van deze toch wel boeiende blog* deinsde terug toen ik hem ter afsluiting van de avond een afscheidskus wou geven. Hij wil niets weten van mannen die elkaar kussen. Nu ben ik zelf niet echt een veelkusser maar vrienden groet ik met een zoen. Het is een teken van mijn genegenheid voor de persoon in kwestie en heeft niks te maken met geslacht. Ik ben niet zo voor discriminatie. Maar omdat ik hem niet kon overtuigen, beloofde ik hem deze blogpost. 

Een kus kan je op verschillende manieren interpreteren. Het is een manier om liefde te tonen. Maar evenzeer kan het dienen als begroeting of als teken van onderdanigheid (denk maar aan paus Johannes Paulus II die de grond van elk vreemd land kuste). We hebben verschillende soorten kussen; de Judaskus is ongetwijfeld de bekenste, maar de wangkus of tongzoen zijn ontegensprekelijk de meest gebruikte. 

De definitie van de ‘kus’:

Volgens VanDale: kus de; m -sen aanraking met de lippen, als groet of teken van genegenheid; zoen

Volgens Wikipedia: Een zoen of kus is het met de lippen aanraken van iets anders, gewoonlijk een ander persoon.

En volgens de Chambers 20th Century Edition: To care or salute with the lips. 

Nu wil ik Dieter nu niet meteen binnendraaien als teken van mijn liefde. Maar toch had ik graag mijn appreciatie voor zijn persoon getoond met een vriendschapskus.
Is dat zo verkeerd of deelt u, trouwe lezer, zijn mening? Doe mee in onze poll:

Ter afsluiting deze leuke kus test:

P.S. Nog een tip voor @lievenvos oftwel @foxylieven: How to kiss a girl?

*Zijn woorden.

Communicatie gaat ook vaak gepaard met lichaamstaal: non-verbale communicatie. En die neemt soms zelfs ongewild de overhand op je verbale communicatie. Zo vond ik de lichaamstaal in onderstaand fragment wel erg opvallend. Let op de balpen, de lippen en bovenal de kunstmatige en onwennige manier van antwoorden op de vragen. Weliswaar ook zonde dat de interviewer dergelijke suggestieve vragen stelt.

Zonder in te gaan op de schuldvraag of de details van deze zaak, vind ik het opmerkelijk dat deze man nu pas (5 dagen nadat de zaak aan het licht kwam) met deze ongelukkige verklaring naar buiten komt. Dit staat in schril contrast met de opvallende directe perscommunicatie van De Gucht zelf, toen het nieuws aan het licht kwam. Bovendien is het een dermate kunstmatig interview dat je niet anders kan denken dat hier een grondige briefing of, godbetert, een korte mediatraining aan vooraf is gegaan.