De impact van Eyjafjallajökull op Eurocontrol: een interview met Aurélie Valtat.

Zaterdag 20 maart is een datum die veel mensen niet licht zullen vergeten. De vulkaan in de IJslandse gletsjer Eyjafjallajökull barstte uit en legde enkele weken later grote delen van het vliegverkeer in Europa lam. De as kan ertoe leiden dat vliegtuigmotoren plotseling stilvallen. Miljoenen reizigers werden gegijzeld door deze natuurkracht. Eurocontrol, de Europese luchverkeersleiding, werd overspoeld met vragen tijdens deze crisis. Aurélie ValtatDe sympathieke Aurélie Valtat, werkzaam bij het Corporate Communicatins team, stond ons een interview toe en blikt hier terug op de grootste luchtvaartcrisis ooit.

Het interview werd in het Engels afgenomen. We veronderstellen dat onze lezers het Engels genoeg machtig zijn ;-) If not, just yell :p

Lees meer

Social Media release: Prezly

Als je aan mensen vraagt welke skills je nodig hebt als PR professional, krijg je steeds vaker te horen dat kennis van webtechnologie of HTML mooi meegenomen is. Vroeger probeerde je ervoor te zorgen dat een journalist zo weinig mogelijk werk had aan een artikel. In het beste geval kan een persbericht bijna letterlijk overgenomen worden om een stuk over te maken. Vandaag is het doel om content zo deelbaar mogelijk te maken.

Met dit gegeven ging Jailhouse aan de slag. Jailhouse is een venootschap die bestaat uit Jessy Wynants (strategisch planner bij Boondoggle) en Frederik Vincx (interactie designer bij Content Cowboys ). Het tweetal stampte met een laptop en wat software op een kamertje de social media release service Prezly uit de grond. Lees meer

Iets over ACC’s Virtual Strike

Pitchen is harde competitie. Reclamebureau’s zetten hun beste beentje voor en sloven zich uit om hun creatieve idee en enkele uitwerkingen tot de beste te laten verkiezen. Het doel: prestigieuze klanten binnen halen met al even prestigieuze budgetten.

Toen het ACC vele jaren geleden enkele regels (max. 4 agentschappen, verboden te stelen, …) vrijblijvend oplegde aan de adverteerders bij het organiseren van pitchen, blijkt het vandaag een waardeloos statement. Waarom? Omdat reclamebureau’s er zich toch niet aan houden. Klant is tenslotte koning en ze kunnen de budgetten wel gebruiken.

En ook adverteerders zijn niet vrij van schuld. Ze laten 5 of meer reclamebureau’s tegen elkaar pitchen, ze stelen de beste ideeën, integreren verschillende strategiën en kiezen meestal voor diegene waar ze het meeste ‘affectiviteit’ mee hebben. Hoe zou je zelf zijn?

In tijden waarbij stakingen blijkbaar iets uithalen (cfr. Inbev), kan de reclamesector niet achterblijven. Maar hoe pakt de reclamesector zoiets aan? Simpel; Een kettingbrief waarop je door de websites van de deelnemende agentschappen loopt. Het thema: het misbruik van creativiteit bij pitchen.

Maar misschien is een staking en een oud manifest niet de juiste manier om het probleem in de aandacht te brengen? Waarom denkt men er niet aan om het manifest aan te passen aan wat echt belangrijk is.

Ik probeer me te verklaren. Reclamebureau’s die pitchen slagen er te weinig is om een samenhangend verhaal te vertellen. De filosofie van waar een reclamebureau voor staat, kan differentiërend werken. De methodologie waarop gewerkt wordt, is minstens even belangrijk. De strategie bepaling verloopt volgens een vast patroon. En tenslotte, het creatief idee voor een klant, is eigenlijk toch maar bijzaak. Niet dat ik het werk van creatieven wil onderschatten. Maar een goeie campagne komt er enkel nadat het reclamebureau en adverteerder op het op alle vlakken met elkaar kunnen vinden.

Daarom deze vrijblijvende oproep: Pitchen moeten af van het stigma dat alles draait rond het creatief idee. Na wat input van onze redactie, zou het er als volgt kunnen uitzien:

  • In een eerste ronde mogen er zoveel agentschappen uitgenodigd worden als een adverteerder wil. Het agentschap geeft een algemene bureau presentaties (filosofie, methodologie , showcases)
  • Voor de tweede ronde moet een adverteerder kiezen voor maximaal 3 agentschappen om de strategie voor de campagne te bepalen. Hiervoor zou een soort van strategy fee voorzien moeten worden.
  • In de derde ronde mogen maximaal 2 agentschappen deelnemen zodat de laatste twijfels omtrent de creatieve invulling van de strategie weggenomen worden en de kwaliteit van het werk de doorslag geeft.

Omdat het moeilijk is om een vaste fee voor ronde 2 en 3 te bepalen, ben ik van mening dat er best een cap (percentage) gereserveerd wordt op het te besteden advertising budget.

Ik denk ook niet dat een adverteerder hier een probleem van maakt. Het voordeel voor de advertising is dat hij elementen uit ronde 2 en 3 kan gebruiken. Tenslotte zijn de agenschappen voor hun werk betaald.

Wat denken jullie?

Disclaimer: Dit is een persoonlijk opiniestuk. Collega communicatiemannen -en vrouw zijn niet noodzakelijk dezelfde mening toegedaan.

P.S. Er is een interessante discussie gaande over hetzelfde onderwerp gaande op Minor Issues

Vers bloed bij de communicatiemannen

Dienstmedeling: De communicatiemannen verwelkomen twee nieuwe communicatietalenten - give them a warm welcome! Om op zoek te gaan naar een onbestaand evenwicht mogen potentiële communicatievrouwen zich aanmelden bij Goedele ;-)

Steven

Ik ben eigenlijk journalist van opleiding, maar na het afstuderen ben ik vrij snel in de PR gerold. Mijn eerste werkervaring deed ik op bij C&C Advertising waar ik vooral werkte voor klanten in de lifestyle sector : mode, games, travel, film… enz. Inmiddels werk ik bij LVT PR en situeren mijn klanten zich vooral in technologie en telecom.

Online zullen de meesten me misschien kennen van mijn blog Pekes & Ertjes. Oorspronkelijk was die bedoeld om alleen maar over PR te schrijven maar dat is al snel veel breder gegaan. Na verloop van tijd geeft zoiets ook een vrij compleet beeld van wie je bent of waar je jezelf mee bezighoudt. Je kan me verder ook nog vinden op Twitter en Linkedin

Ik geloof niet dat we alle heil online moeten verwachten in PR maar ik kan niet ontkennen dat ik het spannend vind. Het is niet allemaal nieuw meer maar je voelt dat er iets is veranderd en dat er een nieuw evenwicht gevonden moet worden. De rechtlijnigheid spreekt me ook enorm aan. Social Networks zijn wat dat betreft niet anders dan pakweg het bewerken van foto’s: garbage in – garbage out.

Kristof

Ik werk ruim 3 jaar bij Telenet waar ik me bezig houd met de content en marketing bij Online Media. De voorbije twee jaar heb ik me proberen te specialiseren in usability, SEO en social media (Wie niet?!). Ik ben verslaafd aan analytics en durf al eens dwangmatig een statistiekenpagina verversen.

Daarnaast ben ik een enorme fan van goede reclame en laat me daar nogal gemakkelijk door leiden. Duw een toffe reclamespot/campagne in mijn gezicht en ik koop meer dan waarschijnlijk uw product…

Soms verschiet ik er zelf van op hoeveel sites ik ondertussen een profiel heb, maar diegene die het meest onderhouden worden blijven toch die op Facebook, Twitter, LinkedIn & Delicious.

Communicatie-agenda november 2009