Interne mail Vandermeersch gelekt

Sinds begin september is Peter Vandermeersch niet langer hoofdredacteur van De Standaard. Hij ruilde de Belgische kwaliteitskrant in voor de Nederlandse avondkrant NRC.

Vandaag was er een opvallend bericht op de website Geenstijl.nl: een interne mail van Peter Vandermeersch met een update van zijn bevindingen na een maand NRC.

Kort samengevat:

  • Verkoopcijfers zijn niet goed
  • Foutenlast is veel te groot
  • Aantal thema’s laat de krant teveel liggen
  • NRC is soms te traag
  • Niet creatief genoeg in presentatie
  • Geen communicatie tussen verschillende afdelingen
  • NRC is niet goed in cijfers
  • Vastgeroest in structuur
  • Te weinig hard nieuws
  • Buitenlands nieuws is goed maar binnenland mag niet vergeten worden
  • Stoffige columnisten
  • Te weinig gebruik maken van de ingangen om lezers in het artikel te trekken
  • Lezersbrieven zijn iets om trots op te zijn, niet om bang van te zijn

Waarom is dit nu interessant? Wel, eerst en vooral omdat het toont hoe verschillend de redacties zijn in Vlaanderen en in Nederland. Wanneer ik met collega’s uit Nederland spreek, merk ik dat onze journalisten toch net iets ‘braver’ zijn. In contacten met communicatiemensen maar ook in interviews bijvoorbeeld.  Toen de redactie van NRC zou gaan stemmen over zijn benoeming had hij erop geanticipeerd dat er iets zou uitlekken maar ik betwijfel of hij dit verwacht had.

Voor PR mensen is dit wellicht nog het  interessante: het zet nog een keer mooi op een rij waar journalisten naar op zoek moeten gaan voor hun verhalen. Wat maakt een verhaal goed?  Eigenlijk vertelt hij niets nieuws maar als het voor de NRC journalisten geen kwaad kan om het nog een keer allemaal te herhalen, dan zeker ook niet voor PR-verantwoordelijken.  Als we journalisten kunnen helpen om hun hoofdredactie en de lezer blij te houden dan plukken we er uiteindelijk zelf ook de vruchten van. Doe er je voordeel mee zou ik zeggen.

Gelekte mail Peter Vandermeersch NRC

Overstromingen Pakistan: media & publiek


Het nieuws van de dag: de Belg vindt de overstromingen in Pakistan geen nieuws.

Qué? Het is het hoofdpunt op het radionieuws, hoofdartikel op nieuwswebsites, … Proberen de media de Belg een geweten aan te smeren? Ik ga in deze blogpost niet in op het feit of dat al dan niet terecht is (maar toch even een tipje van mijn mening hierover meegeven). Eerder: wat is de reden dat het publiek niet wakker ligt van zware overstromingen? Hoe komt da?

Ik zie twee redenen. En telkens spelen zowel de media als het publiek een rol. Geen ervan is sluitend en er kunnen er nog meer zijn.

1. Agenda-setting

De Agenda-setting theorie houdt in dat massamedia bepalen wat er leeft bij het publiek. De rol van de media of journalistiek is het publiek informeren. Maar ook op maat van het publiek. Media zijn deel van het commerciële apparaat en dat is enorm gebleken in de laatste crisis, waar de media enorm onder geleden hebben. Ook door de shift van print naar online.

De vraag bij deze kwestie is: berichten de media wat er leeft onder het publiek? Of leeft iets onder het publiek omdat de media het op de agenda zetten?

Haïti, de tsunami, … Er werden pagina’s aan besteed in de kranten, en dus werd er ook over gepraat door het publiek. Want hoe moet je als gewone burger weten wat er zich allemaal van ellende afspeelt? De journalisten ter plekke geven door middel van verslaggeving een beeld aan het grote publiek van wat er gebeurt en de omvang van de ramp.

Laat ons even de tsunami als voorbeeld nemen. Een search op Mediargus geeft aan dat er tussen 26 december 2004 en 10 januari 2005 maar liefst 1.267 artikels in de Vlaamse media zijn verschenen met het woord tsunami erin. In de periode van zaterdag tot en met vandaag (12 augustus) krijg je 196 resultaten wanneer je zoekt op ‘overstromingen Pakistan’. 4 dagen versus 14, maar als je 196 vermenigvuldigt met 3 om aan een -min of meer- even lange periode te komen, krijg je nog steeds ‘slechts’ 599 artikels, wat minder dan de helft is van de artikels over de tsunami.

Ligt de Belg er dus niet wakker van omdat de media er niet over berichten en de impact niet groot genoeg is? Of schrijven de media er niet over omdat de Belg er niet om maalt?

Een beetje een straatje zonder einde, je kan blijven discussiëren.

2. Vervlakking

Een tweede fenomeen dat er volgens mij voor veel tussen zit, is de toenemende vervlakking. Er is al zoveel gebeurd, we hebben al zoveel meegemaakt en gezien dat we niet snel meer gechoqueerd geraken. Elke dag gebeuren er aanslagen, zijn er overstromingen, bosbranden, .. Na een tijdje lijk je er immuun voor te worden en lijkt een tsunami nodig vooraleer mensen hun wenkbrauwen nog eens ophalen.

Een voorbeeld. Gisterenavond ging het op Radio 1 over de vliegtuigcrash in Tripoli waar hoofdzakelijk Nederlanders zijn omgekomen. Slechts één jongetje overleefde het. NOS-journalist Olof van Joolen kwam aan het woord en zei dat ondanks de omvang van het drama het op één of andere manier niet echt in het geheugen van de Nederlanders was genesteld. Enkele dagen na de crash werd er al veel minder over gepraat en ging het leven terug zijn gewone gangetje.

De nieuwsberichten van gisteren deden me vreemd opkijken. Het lijkt een logische reactie gezien hoe de maatschappij evolueert, maar ook de media spelen een rol. Bij het schrijven van deze post is het artikel ‘Voorlopig geen grootse mediacampagne voor Pakistan’ gezakt naar de vijfde plaats op Standaard.be. Dat Bruno Wijndaele naar VTM trekt staat onder hoofdartikel op tweede plaats. Had het Pakistan-artikel te weinig kliks?

Vlaamse Vereniging van Journalisten en geperverteerde nieuwsvoorziening

Oh ironie. Gisteren op De Standaard Online trokken twee berichten onze aandacht. Eerst en vooral een onderzoek van Aegis Media en Carat waaruit zou blijken dat Jongeren kranten beschouwen als de meest betrouwbare bron van informatie.

Goed gezien van Aegis Media en Carat want zo’n onderzoeken scoren altijd goed. De PR mensen bij Communicatiemannen gebruiken het ook dikwijls om artikels te scoren.  Dat komt natuurlijk omdat zo’n onderzoekjes goed gelezen worden, en daarom ook interessant zijn om te brengen in kranten of op websites. Conclusie: het is goede content.

Het is niet alleen goede content, het is misschien ook gemakkelijke content. Want, zo blijkt  uit het tweede artikel dat we op De Standaard Online lezen: productiehuis Woestijnvis heeft in de aanloop naar verkiezingen de Vlaamse media bij de neus genomen. Dit door enkele onderzoeken te verzinnen en “de resultaten” ervan te bezorgen te verspreiden via een persbericht naar de Vlaamse media. Zo bleek dat Open VLD’ers het vaakst seks hebben, de Vlaming gemiddeld 27 seconden in het stemhokje doorbrengt en bijzitters 17.000 liter koffie drinken.

De Concentra kranten ontdekten dat Woestijnvis achter al de persberichten zit. Olivier Goris, programmacoördinator bij Woestijnvis, gaf aan Het Belang van Limburg toe dat Data Driven niet bestaat. ‘De verstuurde persberichten kaderen in een nieuw programma dat we uittesten’, zei hij, zonder verder in te gaan op de inhoud van het programma.”

Pol Deltour van de VVJ kan er niet mee lachen: ‘Woestijnvis heeft op een heel georchestreerde en professionele manier de nieuwsvoorziening geperverteerd.” Hij geeft toe dat er een gedeelde verantwoordelijkheid is maar de hoofdverantwoordelijkheid zou bij Woestijnvis liggen. Onzin natuurlijk.

In debatten over de toekomst van de journalistiek gebruikt de VVJ telkens dezelfde dooddoener door te stellen dat de journalistieke werkmethode de enige garantie is op kwaliteitsvolle berichtgeving. Berichtgeving waar bronnen onderzocht, worden, check en dubbelcheck, en een woord telkens gevolgd wordt door een wederwoord.

In de praktijk zou zo een communicatieverantwoordelijke telkens op de hoogte zijn wanneer een artikel verschijnt over zijn organisatie. Wat natuurlijk niet altijd het geval is en sowieso ook moeilijk realiseerbaar in deze tijden van snelle communicatie.

Iedereen is schuldig en, iedereen moet de mea culpa slaan, want alle kranten en nieuwssites hebben de berichten van Woestijnvis overgenomen. Ik ben wel benieuwd hoe ze bij GVA en HBvL er achter zijn gekomen. Waren zij de eersten om de nummer onder het persbericht te bellen en meer uitleg te vragen?

Iedereen kan fouten maken en op zich heb ik er totaal geen probleem mee. Alleen praat de VVJ met een ongelooflijke dedain over het vak journalistiek. Bovendien blijven ze misprijzend over alles wat ook maar ruikt naar nieuwe media, dat het ontzettend storend wordt, zo ook in Terzake gisterenavond. Het zou de VVJ sieren als ze dat zou erkennen. Het klopt dat iedereen zo maar wat dingen online kan zetten maar juist daardoor is het zelfreinigend vermogen vele malen groter dan in de traditionele media. Daar moet je niet schamper over doen.

Alors on vote …

Geweldige politieke satire op de hit van het moment: Alors on vote!

Heel erg leuk gedaan. Als pakweg Groen zijnde wil je zoiets wel gemaakt hebben, want als je het goed verpakt (en zeker als challenger) kan je op een luchtige manier een publiek aanspreken dat je via klassieke kanalen moeilijk kan bereiken: la jeunesse…

(via houbi)

Efkes wachten. Meer moet dat niet zijn.

Kijk, dat noem ik nu eens een geweldige campagne. In tijden waar tijd een schaars, kostbaar goed is, is aandacht creëren voor een goed doel niet evident. Persoonlijk ben ik gepakt door dit fijne initiatief dat mensen vraagt een petitie te ondertekenen om wat spoed te zetten achter de realisatie van de milleniumdoelstellingen. De manier waarop ze dat doen is simpel maar leuk. Wacht gewoon 10 seconden mee.

Omdat het zo’n mooie actie is waarbij social, online technieken en offline naadloos in elkaar overgaan (het eindigt in een feestje!), mag het op mijn lijstje van favoriete campagnes staan en nodig ik jullie bij deze allen graag uit; Wacht ook 10 seconden en steun dit initiatief. Meer moet dat niet zijn. Dank u voor uw aandacht.