Digital Strangelove


Erg knappe presentatie van David Gillespie (@davidgillespie). Komt inderdaad in het rijtje van de zoveelste presentatie die het schisma aankaart die het internet heeft veroorzaakt en aan het veroorzaken is, maar dat zijn de presentaties die we niet genoeg kunnen tonen.

Dames en heren: het internet anno 21ste eeuw heeft nieuwe bazen en nieuwe bazen hebben dito wetten. Klassiek adverteren en klassieke communicatie zijn dan ook grondig aan het wijzigen. Bedrijven van vandaag weten het misschien nog niet, die van morgen al wel…

Digital Strangelove (or How I Learned To Stop Worrying And Love The Internet)

View more documents from David Gillespie.

Productiviteit & traplopen in Stockholm.


Ik ben net terug van een tripje naar Stockholm, Noordkaap, Tromso & de lofoten in een camper. Het was een fantastische reis overigens.
Roltrappen zijn al jaren een geliefkoosd voorwerp in om het even welk trein, vlieg of metrostation. En hoewel we er met z’n allen ophuppelen, is de normale trap ernaast meestal 2 tot 3x breder, ruik je er minder okselhaar, en ben je, mits een stevige tred, sneller boven (of beneden).
In Stockholm (prachtig bruggetje eh ;) ), heeft men er iets leuks op gevonden:
YT video
Deze pianotrap zorgt voor extra plezier in het op en aflopen van trappen. Goed voor je conditie, prima voor je (over-)gewicht en heerlijk voor je humeur.
Productiviteit hangt dus samen met de funfactor van het geheel.
Dus: Whatever you want people to do, make it fun and they’ll do it.

Ik ben net terug van een tripje naar Stockholm, Noordkaap, Tromso & de lofoten in een camper. Het was een fantastische reis overigens, dank je wel!

Roltrappen zijn al jaren een geliefkoosd voorwerp in om het even welk trein, vlieg of metrostation. En hoewel we er met z’n allen ophuppelen, is de normale trap ernaast meestal 2 tot 3x breder, ruik je er minder okselhaar, en ben je, mits een stevige tred, sneller boven (of beneden).

In Stockholm (prachtig bruggetje eh ;) ), heeft men er iets leuks op gevonden:

Deze pianotrap zorgt voor extra plezier in het op en aflopen van trappen. Goed voor je conditie, prima voor je (over-)gewicht en heerlijk voor je humeur.

Productiviteit hangt dus samen met de funfactor die je eraan beleeft. Dus: Whatever you want people to do, make it fun and they’ll do it.

United Breaks Guitars


Het internet heeft de consument machtig gemaakt. Een slechte ervaring blijft niet hangen aan de cafétoog, maar kan snel honderden, duizenden of zelfs miljoenen mensen bereiken via het internet. Met kwalijke imagogevolgen voor het betreffende bedrijf.

Vandaag viel m’n oog op deze actie: een muziekgroep vloog met United Airlines en zag door het raampje van het vliegtuig hoe er met hun gitaren gegooid werd bij het inladen van de bagage. Meteen klagen leverde niets op en bij aankomst bleek de gitaar beschadigd te zijn. Maanden werden ze van het kastje naar de muur gestuurd op zoek naar compensatie. Dus besloten ze het creatief aan te pakken met 3 Youtube-clips, waarvan er 2 reeds verschenen zijn:

Het eerste nummer:

Het tweede nummer, waarvoor zo’n 100 figuranten werden gebruikt:

Statement van de zanger nadat United compensatie had aangeboden:

Het hele verhaal kan je hier lezen.

Een heel goed voorbeeld van wat een consument kan doen met je merk na een negatieve ervaring. Met humor, wat het nog leuker maakt én free publicity voor de zanger. De twee filmpjes samen zijn al meer dan 6 miljoen keer beken ..

Persconferentie ten dode opgeschreven?


Uit een onderzoek bij Europese journalisten, uitgevoerd door het Oriella PR-netwerk en door LVT PR in België en Nederland, blijkt dat 54% vreest voor een verlies aan kwaliteit door een gebrek aan redactionele mensen en middelen. Van ruim 40% van de ondervraagde journalisten wordt ook meer content verwacht.

Een tijdje geleden las ik het bericht dat Belga herstructureert. Het Belgische persagentschap gaat de zaken anders aanpakken. Er gaan bijvoorbeeld geen Belga-journalisten meer naar persconferenties, “omdat de klanten van Belga -de kranten- zelf mensen sturen wanneer ze een bepaalde persconferentie interessant vinden.”

Een beetje een contradictie, als je het mij vraagt. Het is steeds moeilijker om journalisten op een persconferentie te krijgen, laat staan een persreis, omdat de journalist dan – relatief – veel tijd steekt in één onderwerp/artikel. Sprekend vanuit PR-standpunt, meestal was je persconferentie ‘gered’ als je wist dat er een journalist van Belga kwam. Want als Belga iets over je onderwerp schrijft, nemen de meeste kranten het over. Maar wat als geen van beiden nog komt? Je bericht wordt misschien wel overgenomen, maar het moet steeds vaker snel-snel gebeuren en er wordt niet de tijd genomen om naar diepgaandere presentaties te luisteren om het onderwerp ten gronde te begrijpen en kritisch te bekijken, of om een paar telefoontjes te doen.

Ik ga niet ontkennen dat een copy-paste van – delen van – je persbericht niet leuk is om te zien. Maar een artikel waar je merkt dat de journalist verschillende bronnen heeft geraadpleegd om een goed gekaderd verhaal te brengen, is zeker niet minder waard – zelfs integendeel.

Toen ik deze evoluties besprak met enkele PR-collega’s kwamen we tot de conclusie dat de persconferentie ten dode lijkt opgeschreven. Wat komt er in de plaats? Gericht contacteren en een ‘tailored approach’ voorstellen: net die invalshoek interessant voor dat medium. Het nadeel? Kleiner bereik, tenzij je er een algemeen persbericht aan koppelt, maar dan moet je goede afspraken maken wat exclusiviteit betreft.

Drop ervaringen of bedenkingen gerust in de comments!