Voor velen van ons is er één duidelijke houvast in ons surfgedrag: Google. In ‘a split second’ krijg je klikklare links door de gastheer en diens algoritme voorgeschoteld. Bovendien netjes in volgorde van relevantie. Hoe bouwt Google nu dat archief en dat klassement op? Dat is een lang verhaal dat we graag kort houden: Google screent dag in dag uit alle mogelijke website op inhoud, updates, codering, links, zoekmachineoptimalisatie en nog zoveel meer om hierop zijn ranking te baseren.

Van machine naar mens

Al staat Google momenteel voor de eerste keer echt onder druk. De zoekrobot is gigantisch goed in wat hij doet, maar hij doet dit op basis van een gigantisch archief aan webpagina’s en elke dag komen daar tonnen pagina’s bij. Dat maakt het voor Google daarom niet per se moeilijker, maar wel dat ze hierdoor vrij log zijn. Net doordat ze zoveel informatie te verwerken hebben is het moeilijk directe aanpassingen te maken in hun ranking. Dit heeft tot gevolg dat je niet meteen de actuele info krijgt die je zoekt.

Ik giet het in een voorbeeld om wat te concretiseren: stel dat er morgen een chemische aanslag zou zijn in de Brusselse metro, dan zou je op woorden als “metro brussel” of “brusselse metro” niet meteen relevante links vinden voor dit topic, noch voor verslaggeving omtrent het onderwerp. Dit omdat er al een heel aantal sites en links zijn met deze trefwoorden. Allemaal wat verouderd dus. Is er een oplossing? Ja, social powered search in plaats van machine powered search. Niet de machine zegt ons wat belangrijk, wel mensen zoals jij en ik. Bij dit ’social search’-verhaal kunnen dat verslaggevers ter plaatse zijn, mensen die informatie hebben ‘van horen zeggen’, maar eigenlijk iedereen die betrokken wil worden.

Ander voorbeeld: je zoekt een goede boekhouder in jouw regio. Google geeft je dan wel een overzicht van alle boekhouders in de buurt, daarom heb je nog geen goede… Als je bijvoorbeeld via Twitter dezelfde oproep plaatst, krijg je meteen tal van reacties met persoonlijke toevoegingen en aanbevelingen. Erg handig.

Twitter search

Om verder te gaan op bovenstaand voorbeeld zou er bij zo’n ramp via Twitter meteen informatie worden uitgewisseld. Dat gaat van berichten van ooggetuigen, het uitwisselen van audiovisueel materiaal, nuttige links delen tot bijvoorbeeld het opsporen van de daders door een bepaald profiel te seinen. De zoekrobot van Twitter inventariseert alle ‘Tweets’ en op die manier heeft iedereen toegang tot deze onwaarschijnlijke bron van realtime informatie. Voorbeelden uit de recente geschiedenis zijn reeds legio: Schiphol, Mumbai, Hudson, Iran, …

Om in die stroom van berichten het bos door de bomen te zien, zijn de gebruikers van Twitter met de ‘hashtag’ op de proppen gekomen. Dat houdt in dat ze in hun bericht een bepaald trefwoord of afkorting gaan plaatsen, met vooraf het teken ‘#’. Zo was dat bijvoorbeeld tijdens de problemen bij de verkiezingen in Iran de hashtag #IranElection. Op die manier kreeg je tijdens het zoeken enkel de tweets over de verkiezingen, niet die over pakweg het (in de mate van het mogelijke) toeristische nieuws aangaande Iran. Wilde je dus iets te weten komen via de zoekrobot van Twitter om alle updates te volgen, dan wist je meteen hoe deze vloedgolf aan informatie te volgen.

De jacht is open Lees meer