Communicatiemannen

Privacymatters kaart met een mooi filmpje de problematiek aan. Maar eigenlijk is het een non-kwestie. Bijna iedereen is bereid om een aantal privé gegevens te ‘ruilen’ voor gebruiksgemak. Vele bedrijven hebben dus waardevolle informatie over hun gebruikers en klanten. Veel van die informatie wordt nu verwerkt voor bvb. automatische facturatie en een deel van de functionele dienstverlening. Maar eigenlijk is dat onvoldoende. De schat aan informatie die niet gebruikt wordt, kan een merk een groter onderscheidend vermogen bieden. De meerwaarde van geautomatiseerde processen is, zoals aangekaart in het filmpje, nihil als deze processen niet door een mens opgevolgd worden. Foutieve verbanden en assumpties kan geeenenkele tool vermijden.

In merkcommunicatie neemt above-the-line nog steeds het grootste part van de budgetten. En hoewel ik deze zeker niet waardeloos vind, is het onderscheidend vermogen als merk voor mensen onbestaand. Affiches, TV, les gouts et les couleurs… Maar deze vorm van merkcommunicatie gaat uit van doelgroepen. Van mensen die hetzelfde profiel hebben. En dat is belachelijk. Mensen die aan een billboard passeren, passeren daar allemaal om een andere reden. En toch praat deze vorm van communicatie met al deze mensen op dezelfde manier. Brochures, folders, de DM uitingen beweren anders en toch. Nog nooit had ik een andere brochure dan die van mijn buren. Op mijn naam en het adres na is die identiek. En ik ken geen mensen die meer van me verschillen als mijn buren. Zonde van de opportuniteit.

Online media = social media. Ik sta niet zonder, maar onder voorbehoud, mijn bezoektrajecten en interesses af om een persoonlijke communicatie met om het even wie aan te gaan. Iedereen of alles wat me kan interesseren, gun ik het bij aanvang het voordeel van de twijfel. Ik beslis zelf wanneer ik iets raadpleeg. En toch verbaast het me nog regelmatig dat ik een e-mail ontvang die me totaal niet interesseert en waar ik aangesproken word als “Beste”. Nochtans wil ik graag als merk ambassadeur optreden.

Bedrijven moeten vasthouden aan de regel dat ze het ‘altijd en overal’ goed met ons voorhebben en ons ook op die manier benaderen. Reclame en technologie helpt bedrijven met ons te communiceren. Maar waarom, gebruiken ze de informatie die ze over ons hebben niet of verkeerd?

Ik ben van mening dat al deze zogenaamde crm processen beter kunnen én moeten. Wat jij?

Cartoon source

Vorige maand lanceerde we naar aanleiding van ons 2-jarig bestaan een wedstrijd waarbij het tijdelijk huren van onze breinen op het spel stonden. Niet alleen de kwantiteit (+20 inzendingen), maar ook de kwaliteit van de inzendingen heeft ons keer op keer verblijd. Helaas kon er slechts 1 winnaar zijn en die winnaar werden de webontwikkelaars van Yappa met de website personalpair.be in samenwerking met het schoenenmerk Ambiorix.

Je kon het al langer bij Adidas en Nike, maar een merk van eigen bodem met bovendien een (laat ons eerlijk zijn) vrij stoffig imago, laat nu ook toe op personalpair.be je eigen schoenen te ontwerpen.  Het bureau Yappa is samen met Ambiorix op zoek naar een partner om dit project verder te communiceren en dat leek ons een project waar we graag onze schouders zouden onder zetten.

Graag bedanken we nogmaals alle deelnemers en van zodra (en gesteld dat) de bvba communicatiemannen ooit wordt opgericht, nemen we zeker terug met jullie contact op en beloven bij deze al ‘een vriendenprijsje’…

@a_cup_of_t @anthonyvanoyen @dietervanesch @goedles @tim_elsen & @communicatieman

Ik heb bijna een jaar een iPhone en ik ben niet de persoon die de nieuwste en coolste applicaties heeft. Maar toen ik onlangs de aangeraden applicaties bekeek, was er één die mijn aandacht trok. Namelijk de applicatie van de Engelse National Gallery of Art.

De National Gallery-applicatie toont kunstwerken van onder andere Van Gogh, Vermeer, Renoir en Velazquez. Telkens wordt er dieper ingegaan op verschillende aspecten door middel van audio (te vergelijken met de hoofdtelefoontjes die je krijgt in musea) of een video. Naast werk van een bepaalde kunstenaars zijn er ook galerijen met kunstwerken rond een bepaald thema: interieur, urban life, portretten etcetera.

Stel, je zit bij de dokter in de wachtzaal en alle Humo’s die er liggen heb je al gelezen of je maakt een eenzaam treinritje: je kan via de applicatie eender waar een rondleiding door het museum meemaken. De applicatie maakt ook handig gebruik van al het mulitmediale dat de iPhone te bieden heeft: de kunstwerken, de audio- of video-uitleg is telkens in uitstekende kwaliteit.

Veel bedrijven willen een iPhone-applicatie uitbrengen, maar de vraag is steeds of het toegevoegde waarde heeft én voor het merk én voor de gebruiker. Daar is de National Gallery of Art naar mijn mening in geslaagd. Het geeft veel informatie, biedt een ervaring en laat de gebruiker kennismaken met een deel van haar collectie – wat nieuwsgierigheid kan opwekken naar meer. Qua naamsbekendheid kan het ook tellen. En uiteraard is er een onderdeel waar je meer info vindt over het museum, openingsuren e.d.

Als je verder denkt, zijn er veel mogelijkheden. Veel musea hebben tijdelijke tentoonstellingen. Waarom hierover geen applicatie maken? Een applicatie die niet alles weggeeft, maar wel een degelijk voorproefje geeft dat twijfelaars over de streep kan trekken?