Hoe het allemaal begon en op Twitter te volgen was: Volgens mijn rekening van juni heb ik in juni circa 200 sms’en verzonden naar het nummer van de garagist in mijn telefoongeheugen. Desondanks ik deze man op prijs stel, is er geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om hem om 18u43 een sms te sturen. Laat staan 200 en dit in een tijdspanne van 18 minuten. Hier begint dan ook de ondertussen erg trieste Base-saga. Een erg triest voorbeeld van slechte communicatie en een klantendienst die te wensen overlaat.
Ondertussen zijn we in het stadium aangekomen waarbij Base zijn handen in onschuld wast en de fout volledig bij mij legt. De bewijslast ligt raar maar waar ook bij mij. Ik moet maar zien te achterhalen dat ik de berichtjes niet gestuurd heb. Dan maar een klacht ingediend bij de ombudsdienst voor telecommunicatie. Het relais der feiten kan u dan ook hieronder vinden in mijn mail aan hen gericht. Ik stuurde onderstaande mail -open communiceren- ook door naar Base. Een reactie van hen kan je ook onderaan lezen.
Ik zeg niet dat het niet kan dat ik geen blind smsje heb gestuurd zeker niet. Dat kan. Echter 200 sms’jes in een kwartier en de man heeft bovendien geen enkel ontvangen: dat kan ik moeilijk geloven…
Geachte,
Graag neem ik contact op met u naar aanleiding van mijn factuur van juni – waar ik volgens Base 200 sms’en zou verstuurd hebben binnen een tijdspanne van 20 minuten naar éénzelfde nummer.
Iets wat ik natuurlijk nooit heb gedaan.Hieronder kan u een uiteenzetting vinden van de feiten: