Communicatiemannen

Een reclamespot die de iPhone 3G van Apple promoot is gisteren in het Verenigd Koninkrijk gebanned van het scherm. De Advertising Standards Authority of kortweg ASA heeft hierover geoordeeld, het verslag kan je online nalezen maar we vatten het even samen.

Waarom?

Waarom is deze spot gebanned?
De voiceover in het filmpje gaat als volgt:

You never know which part of the Internet you’ll need. The ‘do you need sun cream’ part? The ‘what’s the quickest way to the airport’ part? The ‘what about an ocean view room’ part? Or the ‘can you really afford this’ part? Which is why all the parts of the Internet are on the iPhone.”

Daarop zijn er 2 klachten binnengekomen: Lees de rest van dit artikel »

Hoe het allemaal begon en op Twitter te volgen was: Volgens mijn rekening van juni heb ik in juni circa 200 sms’en verzonden naar het nummer van de garagist in mijn telefoongeheugen. Desondanks ik deze man op prijs stel, is er geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om hem om 18u43 een sms te sturen. Laat staan 200 en dit in een tijdspanne van 18 minuten. Hier begint dan ook de ondertussen erg trieste Base-saga. Een erg triest voorbeeld van slechte communicatie en een klantendienst die te wensen overlaat.

Ondertussen zijn we in het stadium aangekomen waarbij Base zijn handen in onschuld wast en de fout volledig bij mij legt. De bewijslast ligt raar maar waar ook bij mij. Ik moet maar zien te achterhalen dat ik de berichtjes niet gestuurd heb. Dan maar een klacht ingediend bij de ombudsdienst voor telecommunicatie. Het relais der feiten kan u dan ook hieronder vinden in mijn mail aan hen gericht. Ik stuurde onderstaande  mail -open communiceren- ook door naar Base. Een reactie van hen kan je ook onderaan lezen.

Ik zeg niet dat het niet kan dat ik geen blind smsje heb gestuurd zeker niet. Dat kan. Echter 200 sms’jes in een kwartier en de man heeft bovendien geen enkel ontvangen: dat kan ik moeilijk geloven…

Geachte,

Graag neem ik contact op met u naar aanleiding van mijn factuur van juni – waar ik volgens Base 200 sms’en zou verstuurd hebben binnen een tijdspanne van 20 minuten naar éénzelfde nummer.
Iets wat ik natuurlijk nooit heb gedaan.

Hieronder kan u een uiteenzetting vinden van de feiten:

Lees de rest van dit artikel »

RSS hoeft normaliter geen uitleg meer (indien toch kan je hier terecht). Google Reader en Common Craft slagen de handen in mekaar met onderstaand filmpje om je uitleg te bezorgen over hoe al die feeds te beheren.

Get the latest Flash Player to see this player.

Nog nooit gehoord van RSS of vragen over RSS? Laat gerust een reactie na.

Wegens een geplande verhuis van een server is het mogelijk dat onze video’s niet te bekijken zijn tussen 12.00 en 14.45.

Onze verontschuldigingen hiervoor.

Dag lezeres,
Dag lezer,

Anthony, Dieter, Goedele en Tim zijn op zoek naar extra communicatiekracht, m/v.

Na een jaar artikeltjes over communicatie, ‘t internet & actualiteit posten, zijn we het nog lang niet beu. Het is echter opnieuw tijd geworden om vers bloed binnen te halen. We zijn er zeker van dat er zich communicatiemannen / vrouwen tussen onze lezers bevinden. Voel je dus zeker aangesproken door deze oproep:

Ben jij een gepassioneerde young communicatieprofessional en wil je je nieuwtjes/weetjes/ervaringen/ontdekkingen delen met het internet?

Verras ons dan met een korte voorstelling van jezelf, waarom je graag wilt bloggen en vooral: een blogpost. Leuke, interessante, verrassende… blogposts verschijnen sowieso online en als je uit het juiste hout gesneden bent, word je binnenkort communicatieman/vrouw. Zo simpel is dat.

Stuur een mailtje naar communicatiemannen(at)gmail(punt)com

Tot binnenkort,

Anthony, Dieter, Goedele, Tim

ps: omdat een (cliché)beeld meer zegt dan duizend woorden, nog even wijzen. We zoeken jou dus.

Bij De Tijd begrijpen ze dat hun website een belangrijk en gewaardeerd communicatiemiddel is. Vandaag hebben ze hun website een facelift gegeven. Dat kondigen ze uitgebreid aan en ze leggen klaar en duidelijk uit welke aanpassingen er gedaan werden. Daarnaast geven ze de mogelijkheid om ‘open en bloot’ suggesties/reacties te geven, die gepubliceerd worden. Als je eens gaat kijken, zie je meteen dat De Tijd een mondige doelgroep heeft. De redactie probeert alleszins op bepaalde suggesties te reageren en ik ben benieuwd of ze verder nog een aantal aanpassingen doen aan de hand van sommige nuttige suggesties. Alleszins bravo!

Nike+ is al sinds jaar en dag één van de mooiste voorbeelden van social media.

Wat is Nike+? Een bijzonder handig te bedienen loopcoach: een Nike+ sensor in je (bij voorkeur Nike-) schoen, verbinden met je Nike Sportband of je iPod Nano-sensor en je bent vertrokken. Doe daar nog een knappe website bij om je prestaties in kaart te brengen, jezelf doelen te stellen, contacten leggen of uitdagingen aangaan in een community (genre “Battle of the Belgian provinces“) en je hebt een weloverwogen en bijzonder geslaagd concept.

Op 31 augustus komt deze online gemeenschap voor het eerst echt in grote getalen naar buiten met de “Nike +The Human Race - 10k” en zo staat het tot nog toe grootste event van deze community op til. De betrachting is met meer dan 1 miljoen mensen 10 km te lopen. Je kan dit in groep in één van de 25 wereldsteden (Brussel wel niet) of gewoon op je normale trainingsparcours. Een deel van het inschrijvingsgeld gaat overigens naar 1 van de 3 goede doelen (Livestrong van Lance Armstrong, ninemillions.org van de VN en WWF), waar je bij je inschrijving zelf kan uit kiezen.

The Human Race zou meteen het grootste loopevenement ter wereld worden georganiseerd op één dag. Sommige leden van de Nederlandse twittercommunity trekken zelfs naar Parijs (dichtsbijzijnde stad) om daar de 10km af te leggen.

Subliem initiatief dat van a tot z goed zit. Nike biedt lopers de gelegenheid om de filosofie en het merk te beleven en biedt daarvoor zowel social media tools aan, als producten op maat van Nike+.

Mocht u mij op 31 augustus dus ergens in het Leuvense tegenkomen, dan ben ik samen met zowat 999.999 collega-joggers 10 kilometer aan het afhaspelen. Ook interesse? Inschrijven kan je hier.

Filmjes met meer info na de break

Lees de rest van dit artikel »

Als pr consultant is het onontbeerlijk een relatie trachten op te bouwen met journalisten. Tenslotte wil je dat je klanten en hun informatie zo positief en liefst ook nog eens zo groot mogelijk belicht wordt door de media. Als beheerser van die persrelaties speelt een pr bedrijf dan ook een voorname rol als intermediair tussen bedrijf en pers.

De voornaamste wapens die je als public relations verantwoordelijke hebt: goede en interessante persdossiers/persberichten, persconferenties, interviews pitchen, persreizen, beeldmateriaal ter beschikking stellen, vragen van de pers zo adequaat mogelijk beantwoorden, etc..

In (product) pr gebeurt het ook vaak dat journalisten de producten of wat goodies krijgen. Zo blijft het product beter bij en gaan ze er (hopelijk) een artikel over schrijven. In de gaming sector is dat niet anders. Bij mijn vorige werkgever werkte ik onder meer voor Xbox en een gaming journalist wilde dan ook niets liever dan het nieuwste spel ontvangen om zo snel mogelijk, eens het embargo gevallen, een review te kunnen plaatsen.

Via gaming journalist Bert De Weerdt werd ik deze week op de hoogte gebracht van een bizar, zelfs onethische pr-initiatief..

Capcom, een van de voornaamste Japanse gameproducenten (bekend van onder meer Resident Evil), kondigde zo, vertegenwoordigd door iemand van de firma Brizamila, aan de gaming journalisten hun nieuwe pers website voor. Persberichten, productshots, artwork, screenshots en trailers beschikbaar maken is echter dagelijkse kost… Het volgende daarentegen niet en daarom citeren we even graag:

In samenwerking met Capcom loven wij een prijs uit van maar liefst € 5.000  voor de media die het beste gebruik maakt van het bekend maken van alle Capcom assets en eventuele handson artikelen, previews en reviews. Om in aanmerking te komen voor deze prijs gelden de volgende voorwaarden:

• (…)
• Het posten van nieuws en alle nieuwe beschikbare assets
  online of in print als nieuws items (ook kranten met hogere oplages kunnen meedingen naar de prijs)
• Creatief omgaan met het plaatsen van de assets (denk aan frontpage vermelding, gebruik van mooie afbeeldingen of prominente plaatsing in magazines / kranten etc
• Het digitaal doorsturen van online links van Capcom
  artikelen of digitale bestanden van geplaatste print artikelen of clippings
• en tot slot: Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd

Foute boel dus. De journalist die het “beste” artikel schrijft over je klant mag je koesteren, maar belonen met 5.000 euro valt haast onder de noemer corruptie. Op wat naïevelingen na, zal elk zichzelf respecterend journalist mijn inziens deze kelk dan ook wat graag laten passeren.

Persartikels zijn geen opbod naar het knapst, origineelst en grootst, maar vormen een zo goed mogelijke reflectie van de waarheid. Journalisten daarenboven hun (positieve) artikels voor een wedstrijd laten inzenden getuigt van niets anders dan naïviteit, incompetentie en luiheid.

In juni 2006 beging het bekende pr bureau Burson-Marsteller zo ook een misstap: tijdens een hoorzitting in het Verenigd Koninkrijk waarbij een pharma-klant betrokken partij was, waren ze er nogal kien op dat journalisten de grond van de zaak zo goed mogelijk vernamen om hun klant alzo in een positief daglicht te stellen. Zo boden ze voor hun aanwezigheid tijdens de hoorzitting “ter compensatie van het tijdsverlies van de journalist” 300 euro aan. Not done natuurlijk.

Tracht met je journalist een zo goed mogelijk relatie op te bouwen door hem met raad en daad bij te staan en hem te motiveren om over je verhaal/klant te schrijven, maar trek nooit diens integriteit in twijfel. PR en journalistiek zijn twee vakken apart en dat is maar goed ook.