Je kent ze wel, die MOO MiniCards die half zo groot zijn of een normaal visitekaartje. Naast de MiniCards hebben ze ook Business Cards, mocht je toch van oordeel zijn dat een visitekaartje zo groot moet zijn.
Momenteel loopt er een aanbieding om 50 MOO Business Cards gratis te maken, ze verzenden ze zelfs gratis vanuit London naar jou. Dit om LinkedIn te promoten waar je een professioneel netwerk kan uitbouwen. De enige voorwaarde is dat je over een LinkedIn profiel beschikt. Snel handelen is de boodschap want de voorraad is beperkt!
Opmerkelijke deal tussen 2 merken, Douwe Egberts en Fintro (een onderdeel van het grotere Fortis) werken sinds kort samen aan een reclamecampagne.
In deze reclame een bankier die je uitnodigt om naar een Fintro kantoor te gaan en daar met een kopje Senseo bij de hand enkele beleggingen/verzekeringen te bespreken zonder enige aankoopverplichting.
Sterk werk van Wondercom om de 2 merken die niets met elkaar te maken hebben in 1 reclame te verwerken.
Een primeur volgens Klaus Lommatzsch van Duval Guillaume die geen campagnes kan bedenken waar dit eerder is gedaan.
Update:
(Bron: HLN)
4 november nadert met rasse schreden. Obama en McCain zijn in volle campagne voor het presidentschap.
De ene in park Tiergarten te Berlijn onder de Overwinningszuil:
[flv:http://streaming.webcocktail.be/080725_redenaarstalent_obama.flv 080725_redenaarstalent_obama.jpg 425 310]
De andere geeft een interview na een bezoek aan een, meer dan waarschijnlijk culinair hoogstaand (sec), Duits restaurant:
[flv:http://streaming.webcocktail.be/080725_redenaarstalent_mccain.flv 080725_redenaarstalent_mccain.jpg 425 310]
Sjonge jonge wat een contrast en wat een redenaarstalent bezit Obama. Er mag dan wel kritiek zijn dat hij wat te vaag blijft over cruciale thema’s, volgens mij is dit vooral te wijten dat hij nog steeds in het keurslijf van kandidaat zit en niet als president. Let ook op het gebrek aan spiekbriefje. Dat maakt net het verschil tussen de houterige speeches van Bush en de natuurlijke flair van Obama.
Op de website van The NY Observer vat de eerste commentaar bij het artikel over deze speech mooi alles samen:
“And now you know why this man will be elected in November.”
Obama – McCain: 1-0
Fictie en journalistiek, het zou ver uit elkaar moeten liggen. Fictie is immers pure verbeelding en journalistiek draait om feiten. Ik lees graag fictie en ook goede artikels. Maar een combinatie van beide, daar heb ik het niet voor.
Vandaag liep ik langs de krantenwinkel en zag de cover van Le Soir Magazine: “Baudouin n’est pas mort. Comment il aurait géré la Belgique” of vrij vertaald “Boudewijn is niet dood. Hoe hij de crisis in België aangepakt zou hebben.”
Dit deed me denken aan toen aangekondigd werd dat het huwelijk van Kim Clijsters en Lleyton Hewitt niet doorging. Het Nieuwsblad had een gans artikel onder het mom ‘Kim reageert’, hoewel ze buiten de uitgestuurde verklaring de media niet te woord stond. Verbaasd las ik het artikel en uit de inleiding bleek meteen het opzet: niet Kim Clijsters reageerde, maar de antwoorden – in de ik-vorm geschreven – waren opgesteld zoals de redactie dacht dat Kim zou reageren. Geen feiten dus, maar verbeelding.
Dan vraag ik me af: Wat is de meerwaarde? En waarom kan je het je permitteren om in iemands plaats te antwoorden? Het artikel in Le Soir Magazine heb ik niet gelezen. Misschien laten ze wel verschillende goede kennissen aan het woord die een beetje zouden kunnen inschatten wat Koning Boudewijn zou doen. Maar dan nog, waar zijn de feiten? Ik mis het aspect journalistiek en ik hou niet van de combinatie van journalistiek en fictie.
Vanmorgen las ik op de website van De Morgen dat er een gpstoepassing voor de Sony PSP aankomt. Toegegeven, tot hier weinig spannend nieuws. Na zakcomputers en gsm’s zullen binnenkort wellicht ook tandenborstels en frituurpannen over een gps beschikken. Maar nu komt het.
Er zullen ook games beschikbaar zijn die gebruik maken van satelietnavigatie. Driewerf hoera, want dit zal zonder twijfel een nieuwe dimensie geven aan gamen op de PSP. Sony heeft wellicht geleerd uit het succes van Nintendo’s Wii, dat de game ervaring ook uit zijn traditionele context gehaald heeft en daarmee masseel potten breekt.
Sony kiest ervoor om niet de Wii ervaring na te bootsen, maar om meer in de richting te gaan van de reeds bestaande
gpsgames. Zonder twijfel zal Sony wel verder op dit segment bouwen om dit soort games toegankelijker te maken voor een breed publiek en om gamers nog dichter bij een levensechte spelervaring te brengen. Ik ben alvast benieuwd.
