Je kent ze wel, die MOOMiniCards die half zo groot zijn of een normaal visitekaartje. Naast de MiniCards hebben ze ook Business Cards, mocht je toch van oordeel zijn dat een visitekaartje zo groot moet zijn.
Momenteel loopt er een aanbieding om 50 MOO Business Cards gratis te maken, ze verzenden ze zelfs gratis vanuit London naar jou. Dit om LinkedIn te promoten waar je een professioneel netwerk kan uitbouwen. De enige voorwaarde is dat je over een LinkedIn profiel beschikt. Snel handelen is de boodschap want de voorraad is beperkt!
Opmerkelijke deal tussen 2 merken, Douwe Egberts en Fintro (een onderdeel van het grotere Fortis) werken sinds kort samen aan een reclamecampagne.
In deze reclame een bankier die je uitnodigt om naar een Fintro kantoor te gaan en daar met een kopje Senseo bij de hand enkele beleggingen/verzekeringen te bespreken zonder enige aankoopverplichting.
Sterk werk van Wondercom om de 2 merken die niets met elkaar te maken hebben in 1 reclame te verwerken.
Een primeur volgens Klaus Lommatzsch van Duval Guillaume die geen campagnes kan bedenken waar dit eerder is gedaan.
Sjonge jonge wat een contrast en wat een redenaarstalent bezit Obama. Er mag dan wel kritiek zijn dat hij wat te vaag blijft over cruciale thema’s, volgens mij is dit vooral te wijten dat hij nog steeds in het keurslijf van kandidaat zit en niet als president. Let ook op het gebrek aan spiekbriefje. Dat maakt net het verschil tussen de houterige speeches van Bush en de natuurlijke flair van Obama.
Op de website van The NY Observer vat de eerste commentaar bij het artikel over deze speech mooi alles samen:
“And now you know why this man will be elected in November.”
Fictie en journalistiek, het zou ver uit elkaar moeten liggen. Fictie is immers pure verbeelding en journalistiek draait om feiten. Ik lees graag fictie en ook goede artikels. Maar een combinatie van beide, daar heb ik het niet voor.
Vandaag liep ik langs de krantenwinkel en zag de cover van Le Soir Magazine: “Baudouin n’est pas mort. Comment il aurait géré la Belgique” of vrij vertaald “Boudewijn is niet dood. Hoe hij de crisis in België aangepakt zou hebben.”
Dit deed me denken aan toen aangekondigd werd dat het huwelijk van Kim Clijsters en Lleyton Hewitt niet doorging. Het Nieuwsblad had een gans artikel onder het mom ‘Kim reageert’, hoewel ze buiten de uitgestuurde verklaring de media niet te woord stond. Verbaasd las ik het artikel en uit de inleiding bleek meteen het opzet: niet Kim Clijsters reageerde, maar de antwoorden - in de ik-vorm geschreven - waren opgesteld zoals de redactie dacht dat Kim zou reageren. Geen feiten dus, maar verbeelding.
Dan vraag ik me af: Wat is de meerwaarde? En waarom kan je het je permitteren om in iemands plaats te antwoorden? Het artikel in Le Soir Magazine heb ik niet gelezen. Misschien laten ze wel verschillende goede kennissen aan het woord die een beetje zouden kunnen inschatten wat Koning Boudewijn zou doen. Maar dan nog, waar zijn de feiten? Ik mis het aspect journalistiek en ik hou niet van de combinatie van journalistiek en fictie.
Vanmorgen las ik op de website van De Morgen dat er een gpstoepassing voor de Sony PSP aankomt. Toegegeven, tot hier weinig spannend nieuws. Na zakcomputers en gsm’s zullen binnenkort wellicht ook tandenborstels en frituurpannen over een gps beschikken. Maar nu komt het.
Er zullen ook games beschikbaar zijn die gebruik maken van satelietnavigatie. Driewerf hoera, want dit zal zonder twijfel een nieuwe dimensie geven aan gamen op de PSP. Sony heeft wellicht geleerd uit het succes van Nintendo’s Wii, dat de game ervaring ook uit zijn traditionele context gehaald heeft en daarmee masseel potten breekt.
Sony kiest ervoor om niet de Wii ervaring na te bootsen, maar om meer in de richting te gaan van de reeds bestaande gpsgames. Zonder twijfel zal Sony wel verder op dit segment bouwen om dit soort games toegankelijker te maken voor een breed publiek en om gamers nog dichter bij een levensechte spelervaring te brengen. Ik ben alvast benieuwd.
Er zitten een paar pareltjes bij, bijvoorbeeld over het dreigende watertekort.
En deze presentatie legt duidelijk en origineel uit waar het om draait bij social media:
Sterke visual gemaakt door de gasten van Go big Always. Gewoon droog gepost, zonder verder commentaar. Trouwens een blog om in de gaten te houden, veel inspirerende content aldaar. Klikken op het plaatje voor full size. En, hebt ge hem al gepikt om in uw presentatie te steken ;-)?
Afgelopen vrijdag werd in de Verenigde Staten zomerblockbuster ‘The Dark Knight‘ gelanceerd. Wij, Europeanen, moeten iets langer wachten, tot 23 juli voor we de cinemadeuren mogen platlopen om wijlen Heath Ledger een laatste maal in vol ornaat bezig te zien. Ondanks zijn tragische dood is Ledgers personage, the Joker, de centrale figuur in de megamarketingcampagne van de film gebleven. Een bewuste keuze, die toch enigszins controverse opwekt, maar Warner Bros is duidelijk: hoofdzakelijk draait de hele marketingmolen rond het sterke personage dat Ledger neergezet heeft. Je zou het ook kunnen zien als een stille hulde aan de getalenteerde acteur, waarvan gefluisterd wordt dat hij post mortem nog wel eens een Oscar in de wacht zou kunnen slepen….
Over de marketingcampagne zelf dan. Deze werd tot in de puntjes gepland en zorgvuldig opgebouwd. Ongeveer een jaar geleden is het allemaal begonnen (1 jaar voor de release!). In den beginne wilde men buzz creëren door het gezicht van the Joker geheim te houden. De eerste 6 minuten van de film werden gereleased, maar the Joker droeg een masker…
Dan werden er tal van websites gelanceerd met allerlei clues en de zinssnede ‘why so serious’ als baseline, om de buzz te voeden en een hele interactieve speurtocht op te zetten.
Op de officiële site van de film werden verder nog allerlei ‘goodies‘ verspreid, zoals the making of the masks, behind the scenes, etc..
Om de personages helemaal tot leven te wekken, werden er zelfs tips verspreid die leidden naar een aantal verborgen locaties, die allemaal bakkerijen bleken te zijn. Mits gebruik van een paswoord kregen de speurende fans hier een taart mee… Op de taart stond een telefoonnummer dat gebeld moest worden en binnenin vonden de fans een gsm en extra ‘bewijsstukken’… Kan het nog echter worden?
Marketing at its fullest. Voor zo’n 35 à 50 Miljoen dollar, aldus Al Lieberman, professor marketing op de New York University.
Erg interessante case en voer genoeg voor Belgische marketers om:
te begrijpen hoe je kan omgaan en communiceren met een kleine groep fanboys om via hen je volledige doelgroep te bereiken
in te zien hoe een geïntegreerde aanpak met virale marketing/interactiviteit werkt en bovendien een rijk PR verhaal oplevert.
ideeën te putten voor toekomstige campagnes.
Ook goesting gekregen? Bekijk hieronder alvast een van de trailers & tot binnenkort in de cinema.
Je kent ze wel, die MOO MiniCards die half zo groot zijn of een normaal visitekaartje. Naast de MiniCards hebben ze ook Business Cards, mocht je toch van oordeel zijn dat een visitekaartje zo groot moet zijn.
Opmerkelijke deal tussen 2 merken, 
