Ik vond het pijnlijk om te zien gisteren. Normaal leef je negen maand toe naar dat ene moment: de geboorte van je nieuwste spruit Eléonore! Blijdschap alom. Vreugdekreten! Toeters en bellen! Maar het kan ook anders:
Ok, het gaat hier om een obligaat nummertje. En bovendien zijn perslui al niet zijn beste vriendjes, iets spontaner mag toch best. Prins Filip toonde eens te meer aan het charisma te hebben van een gemiddelde goudvis. In tijden waar alles sneller, beter en flitsender moet zijn, komt hij opdraven met een geforceerd glimlachje en “bijzonder trots te zijn”. Laat dat dan zien en breng het niet voor de camera alsof je een weldoordacht boodschappenlijstje aan het debiteren bent! Spontaniteit is een mooie eigenschap. Een grondige mediatraining een aardig alternatief.