Hedendaagse media is meer en meer aan het uithollen en zorgt nog nauwelijks voor een correcte journalistieke benadering. Dat is wat Nick Davies, bekend Amerikaan journalist, stelt in zijn boek ‘Flat Earth News’.
Vertroebelde media
Uit onderzoek bij 5 Britse kwaliteitskranten bleek bijvoorbeeld dat slechts 20% van alle artikels volledig door eigen journalisten geschreven werden. De 80 overige procent bleken uit voor- en herkauwde teksten van persbureaus, pr kantoren, politiek of andere media afkomstig te zijn. Vanuit pr perspectief natuurlijk schitterend nieuws, als consument eerder iets om bij stil te staan.
Je merkt het al - Davies heeft het onder meer gemunt op de pr industrie die voor een te grote inmenging in de media zou zorgen. Hij zegt overigens hier zelf niet onschuldig te zijn. Journalisten opteren meer en meer om nieuws over te nemen en te herschrijven, eerder dan zelf met een tekst op de proppen te komen. Nieuwe media hebben ook hun invloed op de werkijver van de journalist, zo blijkt.
Beste voorbeeld is waarschijnlijk dat of je nu een krant openslaat in London, Parijs of Budapest - overal kan je dezelfde foto’s en grotendeels ook teksten terugvinden. Gaande van Microsoft dat Yahoo wel ziet zitten tot de zoveelste nipple slip van Paris Hilton. Echter niets fout mee. Globalisering, weet je wel.
Verstandshuwelijk tussen journalistiek en pr
De relatie tussen journalist en public relations blijft een bizarre verstandhouding. Enerzijds behoudt een journalist graag zijn eigenheid, zorgt hij zelf voor zijn tekst en creëert hij nieuwswaarde. Anderzijds moet hij hiervoor vaak via een pr kantoor passeren om info te controleren of te vergaren. De journalist moet pr vooral zien als een interessante hulp die kan leiden tot een huwelijk waar beide partijen beter van kunnen worden, ook al moet hij hiervoor soms onnodige informatie kunnen slikken.
Aardige tekst las ik dan ook op de website van de BBC. Graag link ik de geïnteresseerden dan ook door naar het volledige artikel, maar hier alvast een deel dat ik jullie zeker niet wil onthouden waarbij de journalist de inmenging van pr zeker niet als negatief beschouwdt:
- “If you’re in PR you now have the opportunity to take your message direct to the public in a hundred new ways, at least if you understand the technology well enough. Blogs, vodcasts, podcasts, Twitter streams and social networking are all there to exploit and there’s more every day.”
- “With all this happening, we ‘traditional media’ are still too important to ignore, though, as Nick Davies points out in his book, we’re often too busy to take the call or read the e-mail.”
- “It seems to me effective PR isn’t about flogging a ropey product launch. It comes from a deep understanding and mastery of the issues around the industry and business you represent and the ability to express those powerfully and honestly.”
In tegenstelling tot pr als een noodzakelijk kwaad ziet BBC journalist Jeremy Hillman eerder er het nut van in. Weliswaar pr in een eerlijke vorm die voor de journalist en diens lezers een meerwaarde kan bieden. Ook moet public relations aandachtig zijn en openstaan voor debat: niet enkel met een open geest naar alle kommer en kwel van de journalist luisteren, maar ook naar diens noden. Dit kan alleen maar leiden tot een betere verstandhouding, meer kwalitatieve persteksten en een optimale tijdsbesteding.
Tags: Flat Earth News, Jeremy Hillman, journalistiek, Nick Davies, public relations













Eén van de problemen is echter dat sommige PR-verantwoordelijken er blijkbaar vanuit gaan dat je als journalist/website/… elk bericht dat zij de wijde wereld insturen ook effectief moet posten. Ik heb o.a. van Microsoft ooit de opmerking gekregen (van iemand die niet beter wist), dat zij een concurrerende site beter vonden omdat zij tenminste elk persbericht posten - en in essentie haast niets ander meer -, terwijl wij/ik meer een schifting maken, en beoordelen of we iets wel uberhaupt nieuwswaardig vinden, anders kan elk PR-bedrijf gewoon het nieuws maken.
Geplaatst op 29 februari 2008 om 18:45
Bert,
Mbt tot je voorbeeld: dan begrijp je inderdaad niet echt hoe het gaat.
Net zoals jij mikken wij op kwaliteit en roeien we met de aangeboden riemen.
In welk opzicht vind jij dat pr kantoren in gebreke blijven?
Hoe kunnen wij jullie (nog?) beter benaderen?
Geplaatst op 03 maart 2008 om 14:02
Binnen de (Belgische) PR in de gamesindustrie heb je sowieso al het probleem dat de mensen die verantwoordelijk zijn voor de PR (al dan niet via een extern PR bureau als tussenschakel) ook beslissen over waar men welke advertenties plaatst en welke magazines/sites men uitnodigt voor perstrips, pre-releasecodes,… (exclusieve content m.a.w.), al is dat op zich geen gekke situatie. Het wordt echter wel een probleem doordat de bestaande gamebladen, -sites e.d. nagenoeg volledig afhankelijk zijn van die inkomsten en content en zonder niet kunnen bestaan. Ze leggen bijgevolg PR-gestuurde content op, in ruil voor hun reclamebudgetten die ze aan enkele spelers in de markt besteden. Maar dat is een veel ruimer probleem dan PR alleen, games zijn nog teveel een nichemarkt (onterecht) voor de “gewone” adverteerders die dus geen gamesgerelateerde producten aanbieden. Er moet in België nog talent opstaan om die werkingsmiddelen open te trekken naar bredere sectoren en om externe adverteerders aan te trekken, kwestie van die vriendjespolitiek meer te doorbreken.
Maar om meer op je vraag te antwoorden, want ik merk dat ik aan’t afwijken ben: puur qua PR vind ik dat er bitter weinig dialoog bestaat tussen een PR-bureau en de (games)pers. Er wordt doorgaans simpelweg een persbericht in een Word doc geforward, al dan niet vertaald van het internationale bericht, en vaak met vertraging. Zo’n mailtje is bovendien niet meer dan “In bijlage vindt u …”, en dat is het dan. Er wordt niet gecommuniceerd over dat bericht, er wordt al helemaal geen input of feedback gevraagd: wat vinden we bvb van zo’n bericht, wat zijn plus-, minpunten, is het relevant,…? En dan liefst nog met een realistische ondertoon, zonder te vervallen in een PR-kwaal van alles geweldig, fantastisch e.d. te vinden. Je krijgt een veel positieve vibe lijkt me via zo’n interactie. En dan mag zo’n PR-bureau uiteraard ook perfect hun verwachtingen of ideeën uiten over bepaalde berichten, hoe zij zoiets plaatsen, wat zouden ze liefst willen,… Dat werkt in 2 richtingen. Ik heb met een zeer beperkt aantal PR-verantwoordelijken zulke relatie gehad, en dat was voor beide partijen zeer aangenaam en productief.
En mag dan ook gelden voor artikels, besprekingen,… Ik heb bvb bij een publisher ooit gehad dat men niet akkoord was met men review, misnoegd / dreigend reageerde en stelde dat het spel wel héél erg goed was en er dus iets scheelde met mijn tekst, speelwijze en what not, om vervolgens 12 maanden later op een persconferentie van het jaarlijkse vervolg te horen dat het vorige spel toch wel echt ondermaats was en veel ruimte tot verbetering had, want dat was dan ineens weer de PR talk die voor die opvolger geldde uiteraard. Dat is dus niet de juiste manier van discussiëren.
Mijn ervaringen blijven natuurlijk wel beperkt tot gamesPR, dus ik wil zeker geen algemene conclusies trekken, hopelijk gaat het er in andere sectoren helemaal anders aan toe? Mocht je nog iets specifieks in gedachten hebben mbt bepaalde PR activiteiten / gebreken / …, vermeld ze dan gerust, pik ik er graag weer op in. Want op een avond na een werkdag kan ik makkelijk iets over het hoofd gezien hebben
Geplaatst op 03 maart 2008 om 19:59