Ik betrap mezelf erop steeds minder en minder aandacht te hebben voor alle nieuws betreffende de formatie. De chaos is nu wel echt compleet en wil men alsnog op enige vorm van sympathie van de burger srekenen, dan wordt het toch hoog tijd voor een charme-offensief.
Leterme kan best niet meteen de woorden “goed bestuur” nog in de mond nemen of het vuurpeloton zal klaar staan. Al vind ik nog steeds (in tegenstelling tot Yves Desmet’s editoriaal in De Morgen) dat de arme man weinig te verwijten valt. Alle omstandigheden zaten nu eenmaal niet mee. Het begon met 800.000 stemmen en de daarmee gepaard gaande afgunst. Wat volgde was Albert II, het communautair spelletje en de ‘De Wever & Milquet show’.
Had iemand anders dan Leterme het beter gedaan? Ik ben geneigd daar nee op te antwoorden.
Grootste verliezer is echter de politiek. Doe vandaag een peiling bij de bevolking naar stemplicht / stemrecht en je krijgt de grootst geziene score ooit voor dat laatste. De burger heeft lak aan deze malaise.
Inderdaad. Hoe negatief Yves de laatste tijd ook in de media wordt afgespiegeld, blijf ik er ook van overtuigd dat een ander het niet beter had kunnen doen. Het is zelfs weinigen gegeven om in zo een (bijna) eeuwigdurende gesprekken toch nog elke dag de moed te vinden op te staan en opnieuw rond diezelfde tafel te zitten met weeral eens diezelfde NON zeggende CDH’er, de kleine ‘ik ga hier alles eens zeggen’ partijen van De Wever en Maingain om dan nog maar te zwijgen van de pers die elke deur volledig blokkeert en iedere doorganger een verklaring eist of gewoon elk papiertje dat op de schoot ligt fotografeert en uitvergroot.
Benieuwd wanneer we eens spannende uitvergrotingen zien zoals een brief naar een mina(a)r(es). Misschien dat er dan weer wat meer mensen terug aandacht krijgen voor de formatiegespreken en (vooral) de randgebeurtenissen.
In elk geval, stemplich of stemrecht, ik zal me zonder problemen tot dat hokje begeven om het ‘binnen de lijntjes kleuren’ te blijven oefenen.
Geplaatst op 28 november 2007 om 14:11