Waar is de tijd dat mijn opa nog penningmeester van de wielerbond was? Koersen, de sport van het volk door het volk. Hoe heerlijk was het om languit in de zetel te chillen en te zien hoe onze helden hun ‘tweede of derde adem’ vonden. Kapot gaan op de fiets. Emo-tv waar zelfs Temptation Island niet kon aan tippen.
Hoe ellendig is het om volledige sportkaternen vol schandalen te moeten lezen over sportmannen die hun leven geven (en riskeren?) voor onbetaalbaar entertainment? Natuurlijk spelen ook eer en geld een belangrijke rol, maar filmsterren verdienen toch ook fors in ruil voor ons vertier. Worden die van het witte scherm gemeden als ze gepakt worden op druggebruik? Aha!
Wordt het geen tijd om te herbeginnen met een schone lei? Herbeginnen ook met een versoepeld in plaats van een alsmaar strikter reglement. Waarom zouden we onze helden van weleer willen afvoeren? Is het niet beter om te kiezen voor een gecontroleerd gedoogbeleid?
Sommigen zullen misschien wat sterker worden en anderen licht verzwakken? Kan dat enkel maar de strijd en de sport ten goede komen? Gesproken vanuit het standpunt van een supporter gaat competitie boven alles en mag het nu wel eens gedaan zijn met het afschieten van elke uitblinker.
Leve alle Bettini’s, Di Luca’s, Rasmussens & Contadors die het seizoen sportief gekleurd hebben. Weg met alle crises en conflicten tussen verschillende organiserende verenigingen.
In plaats van het zuiverste WK ooit kijk ik hoopvol uit naar een spektakelrijk WK. Het parcours mag er alleszins zijn. In het peloton wordt hevig gesnoeid, maar ondanks alles, beste renners, laat jullie benen spreken!
